[ဆရာခ်စ္စံ၀င္း]
****************************
၀င္စတန္ခ်ာခ်ီသည္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ၏ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္မွ အနားယူ
ေသာအခါ သူ႕အား ေအာက္စဖို႕ဒ္တကၠသိုလ္ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ အခမ္း
အနားတြင္ မိန္႕ခြန္းတစ္ရပ္ ေျပာၾကားရန္ ဖိတ္ၾကားခဲ့ပါသည္။
အခမ္းအနားတြင္ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံ၏ လူႀကီးလူေကာင္းမ်ား ေအာက္စဖို႕ဒ္္
တကၠသိုလ္၏ အႀကီးအကဲမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး ေလာကမွ
လူႀကီးမ်ား တက္ေရာက္ၾကပါ၏။ ခ်ာခ်ီသည္ အခမ္းအနားတြင္
ထိပ္ဆံုးစားပြဲမွ ထိုင္၍ သူ၏ ဦးထုပ္၊ တုတ္ေကာက္၊ ေဆးျပင္းလိပ္
တို႕ျဖင့္ သာမန္လိုပင္ ၀တ္စားထားပါသည္။
ေအာက္စဖို႕ဒ္ အသိုင္းအ၀ိုင္းသည္ ထိုအခမ္းအနားကို အခ်ိန္ယူ၍
အေလးအနက္ထားကာ စီစဥ္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ မၾကာမီ
အခမ္းအနားမွဴးက အခမ္းအနားစတင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားၿပီး
ခ်ာခ်ီ၏ အေၾကာင္းကို ႐ွည္လ်ားစြာ ႐ွင္းလင္းမိ္တ္ဆက္ ေျပာၾကား
ပါ၏။ ထို႕ေနာက္ ခ်ာခ်ီအား မိန္႕ခြန္းေျပာၾကားရန္ စင္ျမင့္ေပၚသို႕
ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါ၏။ ခ်ာခ်ီသည္ စင္ျမင့္ေပၚသို႕ တက္လာၿပီး
စားပြဲေစာင္းကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ကိုင္ကာ သူသည္ စကၠန္႕အေတာ္ၾကာ
ပရိသတ္မ်ားကို စိုက္ၾကည့္လိုက္ပါ၏။
ခ်ာခ်ီသည္ သူ၏ ထူးျခားေသာ ကိုယ္ပိုင္ဟန္ျဖင့္ ပရိသတ္အား စူးစိုက္
ၾကည့္ၿပီးေနာက္
"ဘယ္ေတာ့မွ...ဘယ္ေတာ့မွ...ဘယ္ေတ
ေျပာၾကားလိုက္ပါ၏။
ထို႕ေနာက္သူသည္ ယခင္အတိုင္း ဘာမွမေျပာဘဲ အတန္ၾကာ ရပ္ေနၿပီး
ယခင္ကထက္ ေလးနက္ေသာ အသံျဖင့္
"ဘယ္ေတာ့မွ...ဘယ္ေတာ့မွ...ဘယ္ေတ
ထပ္မံ ဆိုလိုက္ၿပီး စင္ျမင့္ေပၚမွ ဆင္းကာ သူ႕ေနရာသူ ထိုင္လိုက္ေလ
သည္။
No comments:
Post a Comment