Saturday, September 28, 2013
Tuesday, September 24, 2013
ပီတာဒရပ္ကား၏ မွတ္သားဖြယ္စကားမ်ား
********************************
ေခါင္းေဆာင္မွဳေပးသူမ်ားအတြက္
ပီတာဒရပ္ကား၏ မွတ္သားဖြယ္စကားမ်ား
********************************
ေခါင္းေဆာင္မွဳေပးသူမ်ားအတြက္
ငါဆိုတဲ့စကားကို ေတြးလည္းမေတြးနဲ႕။ ေျပာလည္းမေျပာနဲ႕။
တို႕ဆိုတဲ့စကားကိုေတြးပါ။ ေျပာပါ။ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတိုင္းဟာ
သူပါ၀င္တဲ့အဖြဲ႕အစည္းက သူ႔အေပၚယံုၾကည္လို႕ သူ႕မွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္
႐ွိရတယ္လို႕ သေဘာေပါက္ၾကတယ္။ သူတို႕ဟာ သူတို႕ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္
လိုအင္ကို ေနာက္မွာထားၿပီး အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးနဲ႕ လိုအပ္မွဳ
ေတြအေပၚ အရင္ဦးစားေပးနားလည္ထားၾကတယ္။
ပါရမီပါသူမ်ားအတြက္
ပါရမီဗီဇထူးသူမ်ားကို ဆြဲေဆာင္၍ အသံုးခ်သိမ္းသြင္းျခင္းဟာ
စီမံခန္႕ခြဲမွဳရဲ႕ အဓိက ပင္မလုပ္ငန္းေဆာင္တာႏွစ္ခုျဖစ္လာၿပီ။ ညဏ္ပညာနဲ႕
အသက္ေမြးသူေတြဟာ ေ႐ြးခ်ယ္မွဳေတြမ်ားတတ္ၾကတယ္။ သူတို႕ကို
ေစတနာေမတၱာနဲ႕ ျပဳျပင္လမ္းညႊန္ေပးပါ။ သူတို႕ဟာ ပုဂၢိဳလ္ေရးတာ၀န္
၀တၱရားေတြကို စိတ္၀င္တစား အေလးထားတတ္သူေတြပါ။ သူတို႕ဟာ
စဥ္ဆက္မျပတ္ေလ့လာသင္ၾကား ဆည္းပူးေနခ်င္ၾကတယ္။ ႐ိုေသေလးစားမွဳ
ကို ခံယူခ်င္ၿပီး လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြလည္း ႐ွိခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒါေတြ သူတို႕ကို
ျဖည့္ဆည္းေပးလုိက္ပါ။
အလုပ္ႏွင့္ပက္သက္၍
ျပႆနာျဖစ္ဖို႕ထက္ အက်ိဳးႏွင့္ အခြင့္အလမ္းကို အာ႐ံုစိုက္ပါ။
ျပႆနာေအးေစျခင္းဟာ အႏၱရာယ္ကို တားဆီးျခင္းမည္တယ္။ အခြင့္လမ္းကို
ရယူျခင္းဟာ ရလဒ္အေျဖတစ္ခုကို ျဖစ္ေပၚေစတယ္။ အခြင့္အလမ္းေတြနဲ႕
ပတ္သက္ဆက္ႏႊယ္မွဳကို ခြဲခြဲျခားျခား သိျမင္ၿပီးသည့္တိုင္ တကယ္မဟုတ္ေသာ
ျပႆနာတစ္ခုအား ေဆြးေႏြးစီမံခန္႕ခြဲရာသို႕ ယူေဆာင္မလာပါႏွင့္။ ရယူျခင္း
ဟာ အက်ိဳးျဖစ္တယ္။ အျပစ္လို႕ မျမင္ေလနဲ႕။
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရာ၌
အဆံုးအျဖတ္မွန္သမွ် စြန္႔စားမွဳ႐ွိတယ္။ ပစၥဳပၸန္မွာ႐ွိတဲ့ အရင္းအျမစ္
ေတြကို မေရရာ မေသခ်ာတဲ့ အနာဂတ္ဆီ ပံုအပ္တဲ့ က်ဴးလြန္မွဳတစ္မ်ိဳးပဲ။
ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ဖို႕ လိုမလဲ။ ျပႆနာ အခက္အခဲကို ဘယ္လို
ေျဖ႐ွင္းမလဲ၊ ဘယ္လိုတိုက္႐ိုက္ ကိုင္တြယ္မလဲဆိုတာ သင္သိနားလည္ခဲ့ရင္
စြန္႕စားမွဳ အရင္းအႏွီးေသးမယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ၿပီးရင္ ဆံုးတဲ့အထိ ဆက္လုပ္
ဖို႕လိုတယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး ဘယ္လိုဆက္လုပ္ရမွန္း မသိေသးဘူးဆိုရင္
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မခ်ပါနဲ႕။
အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ပက္သက္၍
လူ႕သဘာ၀က အျပစ္ကို မၾကည့္တတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အစြမ္းအစ႐ွိတဲ့
အဖြဲ႕အစည္းေတြ ႐ွင္သန္ရပ္တည္ေနတာဟာ သူတို႕ႏွစ္သိမ့္ဖို႕မဟုတ္ဘူး။
ေဖာက္သည္ေတြရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္
တစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ့္အဖြဲ႕အစည္းကို အျပင္က တြက္ၾကည့္တတ္ဖို႕လိုအပ္တယ္။
အဲဒါမွ ကုမၸဏီထဲက လူတိုင္းရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ျပဳျပင္
ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။
(Science & Tech Journal)
ေခါင္းေဆာင္မွဳေပးသူမ်ားအတြက္
ပီတာဒရပ္ကား၏ မွတ္သားဖြယ္စကားမ်ား
********************************
ေခါင္းေဆာင္မွဳေပးသူမ်ားအတြက္
ငါဆိုတဲ့စကားကို ေတြးလည္းမေတြးနဲ႕။ ေျပာလည္းမေျပာနဲ႕။
တို႕ဆိုတဲ့စကားကိုေတြးပါ။ ေျပာပါ။ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတိုင္းဟာ
သူပါ၀င္တဲ့အဖြဲ႕အစည္းက သူ႔အေပၚယံုၾကည္လို႕ သူ႕မွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္
႐ွိရတယ္လို႕ သေဘာေပါက္ၾကတယ္။ သူတို႕ဟာ သူတို႕ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္
လိုအင္ကို ေနာက္မွာထားၿပီး အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးနဲ႕ လိုအပ္မွဳ
ေတြအေပၚ အရင္ဦးစားေပးနားလည္ထားၾကတယ္။
ပါရမီပါသူမ်ားအတြက္
ပါရမီဗီဇထူးသူမ်ားကို ဆြဲေဆာင္၍ အသံုးခ်သိမ္းသြင္းျခင္းဟာ
စီမံခန္႕ခြဲမွဳရဲ႕ အဓိက ပင္မလုပ္ငန္းေဆာင္တာႏွစ္ခုျဖစ္လာၿပီ။ ညဏ္ပညာနဲ႕
အသက္ေမြးသူေတြဟာ ေ႐ြးခ်ယ္မွဳေတြမ်ားတတ္ၾကတယ္။ သူတို႕ကို
ေစတနာေမတၱာနဲ႕ ျပဳျပင္လမ္းညႊန္ေပးပါ။ သူတို႕ဟာ ပုဂၢိဳလ္ေရးတာ၀န္
၀တၱရားေတြကို စိတ္၀င္တစား အေလးထားတတ္သူေတြပါ။ သူတို႕ဟာ
စဥ္ဆက္မျပတ္ေလ့လာသင္ၾကား ဆည္းပူးေနခ်င္ၾကတယ္။ ႐ိုေသေလးစားမွဳ
ကို ခံယူခ်င္ၿပီး လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြလည္း ႐ွိခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒါေတြ သူတို႕ကို
ျဖည့္ဆည္းေပးလုိက္ပါ။
အလုပ္ႏွင့္ပက္သက္၍
ျပႆနာျဖစ္ဖို႕ထက္ အက်ိဳးႏွင့္ အခြင့္အလမ္းကို အာ႐ံုစိုက္ပါ။
ျပႆနာေအးေစျခင္းဟာ အႏၱရာယ္ကို တားဆီးျခင္းမည္တယ္။ အခြင့္လမ္းကို
ရယူျခင္းဟာ ရလဒ္အေျဖတစ္ခုကို ျဖစ္ေပၚေစတယ္။ အခြင့္အလမ္းေတြနဲ႕
ပတ္သက္ဆက္ႏႊယ္မွဳကို ခြဲခြဲျခားျခား သိျမင္ၿပီးသည့္တိုင္ တကယ္မဟုတ္ေသာ
ျပႆနာတစ္ခုအား ေဆြးေႏြးစီမံခန္႕ခြဲရာသို႕ ယူေဆာင္မလာပါႏွင့္။ ရယူျခင္း
ဟာ အက်ိဳးျဖစ္တယ္။ အျပစ္လို႕ မျမင္ေလနဲ႕။
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရာ၌
အဆံုးအျဖတ္မွန္သမွ် စြန္႔စားမွဳ႐ွိတယ္။ ပစၥဳပၸန္မွာ႐ွိတဲ့ အရင္းအျမစ္
ေတြကို မေရရာ မေသခ်ာတဲ့ အနာဂတ္ဆီ ပံုအပ္တဲ့ က်ဴးလြန္မွဳတစ္မ်ိဳးပဲ။
ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ဖို႕ လိုမလဲ။ ျပႆနာ အခက္အခဲကို ဘယ္လို
ေျဖ႐ွင္းမလဲ၊ ဘယ္လိုတိုက္႐ိုက္ ကိုင္တြယ္မလဲဆိုတာ သင္သိနားလည္ခဲ့ရင္
စြန္႕စားမွဳ အရင္းအႏွီးေသးမယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ၿပီးရင္ ဆံုးတဲ့အထိ ဆက္လုပ္
ဖို႕လိုတယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး ဘယ္လိုဆက္လုပ္ရမွန္း မသိေသးဘူးဆိုရင္
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မခ်ပါနဲ႕။
အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ပက္သက္၍
လူ႕သဘာ၀က အျပစ္ကို မၾကည့္တတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အစြမ္းအစ႐ွိတဲ့
အဖြဲ႕အစည္းေတြ ႐ွင္သန္ရပ္တည္ေနတာဟာ သူတို႕ႏွစ္သိမ့္ဖို႕မဟုတ္ဘူး။
ေဖာက္သည္ေတြရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္
တစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ့္အဖြဲ႕အစည္းကို အျပင္က တြက္ၾကည့္တတ္ဖို႕လိုအပ္တယ္။
အဲဒါမွ ကုမၸဏီထဲက လူတိုင္းရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ျပဳျပင္
ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။
(Science & Tech Journal)
Monday, September 23, 2013
စာဖတ္ျခင္းျဖင့္ ဘ၀တိုးတက္မွဳ ရ႐ွိလိုလွ်င္
[ဆရာေဖျမင့္]
**********************************************
"ဘာေတြဖတ္ေနလဲ" စာဖတ္သူခ်င္းေတြ႕လွ်င္ သည္လိုပဲေမးေလ့႐ွိသည္။
"ဘယ္လိုဖတ္သလဲ" ဟူ၍ကား ေမးခဲလွသည္။
စာဖတ္သူခ်င္းအတူတူ ဘယ္သူက ပို၍စာအုပ္စာေပ၏ အက်ိဳးေက်းဇူးကို
ခံစားသြားရသလဲဟူေသာ အခ်က္ကား ေမးခဲလွသည့္ ဒုတိယ အေမးေပၚ
တြင္ မူတည္ေနေပသည္။ စာအုပ္တစ္အုပ္မွ လူတစ္ေယာက္ ဘာရသလဲဟူ
သည္ ထိုစာအုပ္ကို ၎လူဘယ္လိုဖတ္သလဲဟူေသာ အခ်က္ေပၚတြင္မူတည္
သည္။ သို႕ေသာ္ အျခားသူမ်ားႏွင့္ ေတြ႕လွ်င္ အဲဒီစာအုပ္ မိမိဖတ္ၿပီးေၾကာင္း
ေျပာႏိုင္ေအာင္ ဟူ၍ အေျခာက္တိုက္ အခ်ိန္ကုန္ခံ ဖတ္႐ွဳသူမ်ားမွာ ထိုစာအုပ္ထဲမွ
ဘာအႏွစ္သာရ တစ္ခုမွ်ရလိုက္မည္ မဟုတ္ေပ။
စာဖတ္သည့္အလုပ္ကို ခပ္ေပ့ါေပါ့ လုပ္သူသည္ အျခားကိစၥရပ္မ်ားတြင္လည္း
တို႕ကနန္း ဆိတ္ကနန္း စမ္းၾကည့္လိုက္ ခ်ထားလိုက္ လုပ္တတ္၏။ လုပ္ဖူး
သည္ဆို႐ံု ျမည္းစမ္းကာ တကယ္စိတ္အားလူအား စိုက္ထုတ္ရမည့္အခ်ိန္၌
အသာေ႐ွာင္ထြက္သြားတတ္သည့္ ေပါ့တန္ေလ်ာ့ရဲေသာ စိတ္ဓာတ္ပိုင္႐ွင္မ်ိဳး
ျဖစ္လာတတ္၏။ စာအုပ္အငွားဆိုင္သို႕ ေခါက္တံု႕ေခါက္ျပန္ သြားေနၾကသူမ်ား
ကို စိစစ္ၾကည့္ပါ။ စာကို အေလးအနက္ တန္ဖိုးထားဖတ္႐ွဳေနၾကသူေတြ၊
စာအုပ္စာေပမွ အက်ိဳးေက်းဇူး ခံစားရယူမည္ဟူေသာ ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္
ႀကိဳးစားေနၾကသူေတြလည္း ႐ွိပါသည္။ သို႕ေသာ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကမူ
ခပ္လြယ္လြယ္ ခပ္ေပါ့ေပါ့ ၀တၳဳေတြကို သူမ်ားထက္ဦးေအာင္ မဖတ္ရမွာ
စိုးသျဖင့္ အသည္းအသန္ အေရးတႀကီး လုဖတ္ေနၾကသည္။ သူ႕မွာ
ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္မွ မ႐ွိသလို ဘာအလားအလာမွလည္း မ႐ွိပါ။ ထို႕ေၾကာင့္
စာဖတ္သူ တစ္ေယာက္ အေနႏွင့္ စာအတြက္ မိမိအခ်ိန္ကုန္ လူပန္းခံ
သေလာက္ စာမွ မိမိအတြက္ ထိုက္တန္ေသာ အက်ိဳးေက်းဇူးရ႐ွိလိုသည္
ဆိုလွ်င္ စာဖတ္ရာ၌ ႐ိုးသားမွဳ႐ွိရန္ လိုသည္။ စာကို ေလးစားယံုၾကည္ရန္
လိုသည္။ စာထဲက ရတနာကို အလြယ္တူ လက္ျဖန္႕ခံယူ၍ မရ၊ ကိုယ္တိုင္
တူးဆြ ယူငင္မွ ရမည္ဟူ၍လည္း သေဘာေပါက္ထားရန္ လိုသည္။
စာကို အေရအတြက္ အေျမာက္အျမားဖတ္႐ွဳေနျခင္းထက္ ဖတ္သမွ် စာ၏
အႏွစ္သာရကို မိမိဦးေႏွာက္ထဲ အေသြးအသားထဲ စိမ့္၀င္ေအာင္ စုပ္ယူသိမ္း
ဆည္းႏိုင္ရန္သာ လိုသည္။ အႏွစ္သာရေတြ စုပ္ယူရ႐ွိလိုပါက စာ ၁၅ မိနစ္
ဖတ္ၿပီးတိုင္း ၄၅ မိနစ္စာမွ် ျပန္လွန္စဥ္းစားသံုးသပ္မွဳျပဳပါ ဟူ၍
ရစ္ခ်က္လဂယ္လီယင္း အမည္႐ွိ အဂၤလိပ္ စာေပပညာ႐ွင္ႀကီးတစ္ဦးက
အႀကံျပဳခဲ့သည္။
အေမရိကန္သမၼတႀကီး ေအဗရာဟမ္ လင္ကြန္းသည္ လူပ်ိဳေပါက္အ႐ြယ္တြင္
စာ စသင္ခဲ့ရၿပီး စာတတ္စကာလ စာကိုအငမ္းမရ ဖတ္ခ်င္ေသာ ကာလက
ေ႐ြးဖတ္စရာ စာအုပ္မ်ားမ်ားမရခဲ့ေပ။ သို႕ေသာ္ ကံအားေလ်ာ္စြာ ထိုစဥ္က
ေက်းလက္ေတာ႐ြာမွာ သူေတြ႕ခဲ့ရသည့္ စာအုပ္မ်ားသည္ စာေကာင္း
ေပေကာင္းမ်ား၊ ဂႏၱ၀င္စာေပႀကီးမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၿပီး အေရအတြက္ မမ်ားလွသည့္
စာအုပ္ေကာင္းမ်ားကို ၀ါးမ်ိဳခြင့္၊ အေသြးအသားထဲတြင္ မျပတ္စီးဆင္းလည္
ပတ္ေနေအာင္ စုပ္ယူသိမ္းဆည္းခြင့္ရခဲ့ေသာေၾကာင့္ စာအုပ္မ်ားက ေပးသည့္
အသိအျမင္မ်ား၊ ထိုအသိအျမင္မ်ားကို ေဖာ္က်ဴးသည့္ ပီျပင္ေျပာင္ေျမာက္ေသာ
ေ၀ါဟာရ စကားလံုးမ်ား၊ ယင္းစကား ယင္းအျမင္မ်ားက တိုက္တြန္းလာသည့္
လုပ္ရပ္မ်ားအားျဖင့္ သူ႕ဘ၀ စတင္ရာ ေက်းလက္ေတာ႐ြာႏွင့္ ေတာၿမိဳ႕တခြင္
ဦးေဆာင္ ႏိုင္သူတစ္ဦးျဖစ္လာခဲ့သည္။
သူသည္ ကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိ စာကို ေလးေလးစားစား ဖတ္႐ွဳသူတစ္ဦးျဖစ္ခဲ့
သည္။ စာဖတ္သည္။ သံုးသပ္ေ၀ဖန္သည္။ ေလ့လာက်က္မွတ္သည္။ အလ်ဥ္း
သင့္သလိုကုိးကား သံုးစြဲသည္။ စာကေပးေသာ အသိအျမင္ကို လက္ေတြ႕ဘ၀
ျပႆနာမ်ား ေျဖ႐ွင္းရာ၌ အသံုးျပဳခဲ့သည္။ သူသည္ တစ္သက္လံုး စုေပါင္းမွ
ေက်ာင္း ၁၂ လမွ် ေနခဲ့ရသူျဖစ္ေသာ္လည္း ဥပေဒပညာ ႏွင့္ အေထြေထြစာေပ
ဗဟုသုတဘက္တြင္ တကၠသိုလ္မွ ပါရဂူ ဘြဲ႕ရပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္သည္
အထိ မိမိကုိယ္ကို ကုိယ္တိုင္႐ွာပညာျဖင့္ ျမွင့္တင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ သူသည္
စာဖတ္ျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူးကို အျပည့္၀ဆံုး ခံစားသြားရသည့္ စံနမူနာျပ
စာဖတ္သမားေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေပသည္။
ထို႕ေၾကာင့္ စာေပျဖင့္ သင့္ဘ၀ တိုးတက္ေအာင္ျမင္မွဳ ရလိုသည္ဆိုလွ်င္
ေ႐ွးဦးစြာ သင္သည္ ဤဘ၀၌ အဘယ္သို႕ေသာ နယ္ပယ္တြင္ က်င္လည္
လွဳပ္႐ွားမည္၊ ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းမည္ဟူ၍ ဦးတည္
ရည္မွန္းခ်က္ထားရန္လိုပါသည္။ ၿပီးလွ်င္ ဖတ္စရာစာအုပ္ ေ႐ြးခ်ယ္သည့္
အခါ ယင္းဦးတည္ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ ဆက္စပ္ပတ္သက္သေယာင္ထင္ရေသာ
စာအုပ္မ်ားကို တကယ္ဆက္စပ္ မဆက္စပ္ေသခ်ာေအာင္ ျမည္းစမ္းၾကည့္ပါ။
မိမိႏွင့္ လံုးလံုးလ်ားလ်ား ဆက္စပ္ပတ္သက္သည့္ စာအုပ္မ်ိဳးကိုမူ ညက္ညက္
ေၾကေအာင္၀ါး၊ အေသြးအသားထဲစုပ္ယူ ဟူေသာ နည္းမ်ိဳးျဖင့္ ဖတ္႐ွဳပါဟု
အႀကံျပဳတင္ျပလိုက္ရပါသည္။
ဦးေႏွာက္တြင္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံပါ
[ဆရာေဖျမင့္]
**********************************************
"ဘာေတြဖတ္ေနလဲ" စာဖတ္သူခ်င္းေတြ႕လွ်င္ သည္လိုပဲေမးေလ့႐ွိသည္။
"ဘယ္လိုဖတ္သလဲ" ဟူ၍ကား ေမးခဲလွသည္။
စာဖတ္သူခ်င္းအတူတူ ဘယ္သူက ပို၍စာအုပ္စာေပ၏ အက်ိဳးေက်းဇူးကို
ခံစားသြားရသလဲဟူေသာ အခ်က္ကား ေမးခဲလွသည့္ ဒုတိယ အေမးေပၚ
တြင္ မူတည္ေနေပသည္။ စာအုပ္တစ္အုပ္မွ လူတစ္ေယာက္ ဘာရသလဲဟူ
သည္ ထိုစာအုပ္ကို ၎လူဘယ္လိုဖတ္သလဲဟူေသာ အခ်က္ေပၚတြင္မူတည္
သည္။ သို႕ေသာ္ အျခားသူမ်ားႏွင့္ ေတြ႕လွ်င္ အဲဒီစာအုပ္ မိမိဖတ္ၿပီးေၾကာင္း
ေျပာႏိုင္ေအာင္ ဟူ၍ အေျခာက္တိုက္ အခ်ိန္ကုန္ခံ ဖတ္႐ွဳသူမ်ားမွာ ထိုစာအုပ္ထဲမွ
ဘာအႏွစ္သာရ တစ္ခုမွ်ရလိုက္မည္ မဟုတ္ေပ။
စာဖတ္သည့္အလုပ္ကို ခပ္ေပ့ါေပါ့ လုပ္သူသည္ အျခားကိစၥရပ္မ်ားတြင္လည္း
တို႕ကနန္း ဆိတ္ကနန္း စမ္းၾကည့္လိုက္ ခ်ထားလိုက္ လုပ္တတ္၏။ လုပ္ဖူး
သည္ဆို႐ံု ျမည္းစမ္းကာ တကယ္စိတ္အားလူအား စိုက္ထုတ္ရမည့္အခ်ိန္၌
အသာေ႐ွာင္ထြက္သြားတတ္သည့္ ေပါ့တန္ေလ်ာ့ရဲေသာ စိတ္ဓာတ္ပိုင္႐ွင္မ်ိဳး
ျဖစ္လာတတ္၏။ စာအုပ္အငွားဆိုင္သို႕ ေခါက္တံု႕ေခါက္ျပန္ သြားေနၾကသူမ်ား
ကို စိစစ္ၾကည့္ပါ။ စာကို အေလးအနက္ တန္ဖိုးထားဖတ္႐ွဳေနၾကသူေတြ၊
စာအုပ္စာေပမွ အက်ိဳးေက်းဇူး ခံစားရယူမည္ဟူေသာ ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္
ႀကိဳးစားေနၾကသူေတြလည္း ႐ွိပါသည္။ သို႕ေသာ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကမူ
ခပ္လြယ္လြယ္ ခပ္ေပါ့ေပါ့ ၀တၳဳေတြကို သူမ်ားထက္ဦးေအာင္ မဖတ္ရမွာ
စိုးသျဖင့္ အသည္းအသန္ အေရးတႀကီး လုဖတ္ေနၾကသည္။ သူ႕မွာ
ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္မွ မ႐ွိသလို ဘာအလားအလာမွလည္း မ႐ွိပါ။ ထို႕ေၾကာင့္
စာဖတ္သူ တစ္ေယာက္ အေနႏွင့္ စာအတြက္ မိမိအခ်ိန္ကုန္ လူပန္းခံ
သေလာက္ စာမွ မိမိအတြက္ ထိုက္တန္ေသာ အက်ိဳးေက်းဇူးရ႐ွိလိုသည္
ဆိုလွ်င္ စာဖတ္ရာ၌ ႐ိုးသားမွဳ႐ွိရန္ လိုသည္။ စာကို ေလးစားယံုၾကည္ရန္
လိုသည္။ စာထဲက ရတနာကို အလြယ္တူ လက္ျဖန္႕ခံယူ၍ မရ၊ ကိုယ္တိုင္
တူးဆြ ယူငင္မွ ရမည္ဟူ၍လည္း သေဘာေပါက္ထားရန္ လိုသည္။
စာကို အေရအတြက္ အေျမာက္အျမားဖတ္႐ွဳေနျခင္းထက္ ဖတ္သမွ် စာ၏
အႏွစ္သာရကို မိမိဦးေႏွာက္ထဲ အေသြးအသားထဲ စိမ့္၀င္ေအာင္ စုပ္ယူသိမ္း
ဆည္းႏိုင္ရန္သာ လိုသည္။ အႏွစ္သာရေတြ စုပ္ယူရ႐ွိလိုပါက စာ ၁၅ မိနစ္
ဖတ္ၿပီးတိုင္း ၄၅ မိနစ္စာမွ် ျပန္လွန္စဥ္းစားသံုးသပ္မွဳျပဳပါ ဟူ၍
ရစ္ခ်က္လဂယ္လီယင္း အမည္႐ွိ အဂၤလိပ္ စာေပပညာ႐ွင္ႀကီးတစ္ဦးက
အႀကံျပဳခဲ့သည္။
အေမရိကန္သမၼတႀကီး ေအဗရာဟမ္ လင္ကြန္းသည္ လူပ်ိဳေပါက္အ႐ြယ္တြင္
စာ စသင္ခဲ့ရၿပီး စာတတ္စကာလ စာကိုအငမ္းမရ ဖတ္ခ်င္ေသာ ကာလက
ေ႐ြးဖတ္စရာ စာအုပ္မ်ားမ်ားမရခဲ့ေပ။ သို႕ေသာ္ ကံအားေလ်ာ္စြာ ထိုစဥ္က
ေက်းလက္ေတာ႐ြာမွာ သူေတြ႕ခဲ့ရသည့္ စာအုပ္မ်ားသည္ စာေကာင္း
ေပေကာင္းမ်ား၊ ဂႏၱ၀င္စာေပႀကီးမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၿပီး အေရအတြက္ မမ်ားလွသည့္
စာအုပ္ေကာင္းမ်ားကို ၀ါးမ်ိဳခြင့္၊ အေသြးအသားထဲတြင္ မျပတ္စီးဆင္းလည္
ပတ္ေနေအာင္ စုပ္ယူသိမ္းဆည္းခြင့္ရခဲ့ေသာေၾကာင့္ စာအုပ္မ်ားက ေပးသည့္
အသိအျမင္မ်ား၊ ထိုအသိအျမင္မ်ားကို ေဖာ္က်ဴးသည့္ ပီျပင္ေျပာင္ေျမာက္ေသာ
ေ၀ါဟာရ စကားလံုးမ်ား၊ ယင္းစကား ယင္းအျမင္မ်ားက တိုက္တြန္းလာသည့္
လုပ္ရပ္မ်ားအားျဖင့္ သူ႕ဘ၀ စတင္ရာ ေက်းလက္ေတာ႐ြာႏွင့္ ေတာၿမိဳ႕တခြင္
ဦးေဆာင္ ႏိုင္သူတစ္ဦးျဖစ္လာခဲ့သည္။
သူသည္ ကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိ စာကို ေလးေလးစားစား ဖတ္႐ွဳသူတစ္ဦးျဖစ္ခဲ့
သည္။ စာဖတ္သည္။ သံုးသပ္ေ၀ဖန္သည္။ ေလ့လာက်က္မွတ္သည္။ အလ်ဥ္း
သင့္သလိုကုိးကား သံုးစြဲသည္။ စာကေပးေသာ အသိအျမင္ကို လက္ေတြ႕ဘ၀
ျပႆနာမ်ား ေျဖ႐ွင္းရာ၌ အသံုးျပဳခဲ့သည္။ သူသည္ တစ္သက္လံုး စုေပါင္းမွ
ေက်ာင္း ၁၂ လမွ် ေနခဲ့ရသူျဖစ္ေသာ္လည္း ဥပေဒပညာ ႏွင့္ အေထြေထြစာေပ
ဗဟုသုတဘက္တြင္ တကၠသိုလ္မွ ပါရဂူ ဘြဲ႕ရပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္သည္
အထိ မိမိကုိယ္ကို ကုိယ္တိုင္႐ွာပညာျဖင့္ ျမွင့္တင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ သူသည္
စာဖတ္ျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူးကို အျပည့္၀ဆံုး ခံစားသြားရသည့္ စံနမူနာျပ
စာဖတ္သမားေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေပသည္။
ထို႕ေၾကာင့္ စာေပျဖင့္ သင့္ဘ၀ တိုးတက္ေအာင္ျမင္မွဳ ရလိုသည္ဆိုလွ်င္
ေ႐ွးဦးစြာ သင္သည္ ဤဘ၀၌ အဘယ္သို႕ေသာ နယ္ပယ္တြင္ က်င္လည္
လွဳပ္႐ွားမည္၊ ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းမည္ဟူ၍ ဦးတည္
ရည္မွန္းခ်က္ထားရန္လိုပါသည္။ ၿပီးလွ်င္ ဖတ္စရာစာအုပ္ ေ႐ြးခ်ယ္သည့္
အခါ ယင္းဦးတည္ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ ဆက္စပ္ပတ္သက္သေယာင္ထင္ရေသာ
စာအုပ္မ်ားကို တကယ္ဆက္စပ္ မဆက္စပ္ေသခ်ာေအာင္ ျမည္းစမ္းၾကည့္ပါ။
မိမိႏွင့္ လံုးလံုးလ်ားလ်ား ဆက္စပ္ပတ္သက္သည့္ စာအုပ္မ်ိဳးကိုမူ ညက္ညက္
ေၾကေအာင္၀ါး၊ အေသြးအသားထဲစုပ္ယူ ဟူေသာ နည္းမ်ိဳးျဖင့္ ဖတ္႐ွဳပါဟု
အႀကံျပဳတင္ျပလိုက္ရပါသည္။
ဦးေႏွာက္တြင္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံပါ
Monday, September 16, 2013
အရည္အေသြးတို႕၏ကမၻာ
[ဆရာခ်စ္စံ၀င္း]
****************************
ယေန႕ကမၻာသည္ အရည္အေသြးကမၻာဟု ဆိုရေလာက္ေအာင္ ကိစၥအရပ္ရပ္
တြင္ အရည္အေသြး အေၾကာင္း ေျပာဆိုေနၾကသည္။ ထို႕ျပင္ ယေန႕ကာလ
သည္ ေနရာတကာတြင္ ထုတ္လုပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ား၊ ထုတ္ကုန္မ်ား
အရည္အေသြးေကာင္းေရး၊ ေပးအပ္ေသာ ၀န္ေဆာင္မွဳအရပ္ရပ္တို႕
အရည္အေသြး ေကာင္းမြန္ေရး၊ စီမံခန္႕ခြဲမွဳဆိုင္ရာ ကိစၥမ်ားအရည္အေသြး
ေကာင္းေရး၊ အရည္အေသြး႐ွိ ျပည္သူမ်ား၊အရည္အေသြး႐ွိေခါင္းေဆာင္မ်ား
ျဖစ္ေပၚေရး ႏွင့္အတူ အရည္အေသြး႐ွိေသာ ကမၻာႀကီးကို ထူေထာင္ေနေသာ
အခါသမယ လည္းျဖစ္သည္။
၂၀ရာစု၏ အရည္အေသြးဆိုင္ရာ ပါရဂူႀကီးႏွင့္ ဂ်ပန္တို႕၏ဆရာ ဒဲမ္းမင္း
DENMING သည္ အရည္အေသြး႐ွိေသာပစၥည္းမ်ား ထုတ္လုပ္ေရးႏွင့္
ပတ္သက္၍ သူ၏အႀကံျပဳခ်က္ ၆ ခ်က္ကို ထုတ္ျပန္ထား႐ွိခဲ့၏။၎တို႕မွာ
ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။
၁. သံုးစြဲသူ ေဖာက္သည္၏အလိုက် ကုန္ပစၥည္း၏ အရည္အေသြးကိုဆံုးျဖတ္
ရမည္။ ေဖာက္သည္၏ အနာဂတ္လိုအပ္ခ်က္ကို ႀကိဳတင္မွန္းဆ တြက္ခ်က္
ရည္မွန္း ထုတ္လုပ္ႏိုင္ရမည္။ ထုတ္ကုန္ႏွင့္ ထုတ္လုပ္မွဳနည္းစနစ္ကို
တိုးတက္ျပဳျပင္ေနရမည္။ ညံ့ဖ်င္းေသာ ထုတ္လုပ္မွဳနည္းစနစ္မွ ထြက္႐ွိလာ
ေသာ ပစၥည္းညံ့မ်ားကို ဖယ္ထုတ္ေသာ အလုပ္တစ္ခုတည္းျဖင့္
အရည္အေသြးကိုမေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ပါ။
၂. ထုတ္ကုန္ျပဳလုပ္ေသာ နည္းစနစ္တိုင္းတြင္ ႐ွိတတ္သည့္ မညီညြတ္မွဳ၊
ေဖာက္ျပန္မွဳ၊ ခြ်တ္ယြင္းမွဳ မ်ားကို အစဥ္သိေအာင္လုပ္၍ ထိုအခ်က္မ်ား
ေလ်ာ့နည္းေအာင္ အစဥ္စီမံေနရမည္။
၃. ေရ႐ွည္အရည္အေသြးတိုးတက္မွုသည္ ထိပ္ပိုင္းစီမံခန္႕ခြဲမွဳ၏ တာ၀န္ယူ
မွဳႏွင့္ စနစ္တက် ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွဳတို႕မွ ထြက္ေပၚလာစၿမဲျဖစ္သည္။
ျပဳျပင္တိုးတက္မွဳကို အလယ္အလတ္ မန္ေနဂ်ာႏွင့္ ၀န္ထမ္းမ်ား၏
အားသြန္ခြန္စိုက္ လုပ္ေဆာင္မွဳမွ မရႏိုင္ပါ။ အရည္အေသြးႏွင့္ အက်ိဳးအျမတ္
ကို လိုခ်င္ေတာင့္တမွဳ တစ္ခုတည္းႏွင့္လည္း မရႏိုင္။ ပန္းတိုင္ႏွင့္ လိုခ်င္
ေတာင္းတမွဳကို စြမ္းေဆာင္ရည္ျဖင့္သာ ရယူႏိုင္သည္။
၄. ကုန္ထုတ္လုပ္မွဳအတြက္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမွဳႏွင့္ တိုးတက္မွဳသည္
အဆက္မျပတ္ ျဖစ္ေပၚေနၿပီး လုပ္ငန္းခြင္တစ္ခုလံုး ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနရမည္။ အဖြဲ႕
အစည္းအတြင္း႐ွိ အဖြဲ႕၀င္တိုင္း လုပ္ငန္းတိုးတက္မွဳထဲတြင္ ပါ၀င္လွဳပ္႐ွား
ၿပီး ျပင္ပမွ ပံ့ပိုးသူမ်ား၏ ပါ၀င္ ေဆာင္႐ြက္မွဳမ်ားသည္လည္း လိုအပ္သည္။
၅. အလုပ္သမားမ်ားအာလံုးကို ပညာေပးမွဳႏွင့္ ေလ့က်င့္မွဳကို ျပဳလုပ္ေပးရမည္။
၆. အလုပ္ခြင္၌ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးခ်င္းစီ၏ လုပ္ေဆာင္မွဳကို တိုင္းတာသတ္
မွတ္မွဳသည္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမွဳ မ႐ွိတတ္။ စီမံခန္႕ခြဲသူက ၀န္ထမ္းမ်ား
ႀကိဳးစားလာေအာင္ အခြင့္အလမ္းေပးလွ်င္ ၀န္ထမ္းအမ်ားစုသည္
သူတို႕၏ အလုပ္ခြင္တြင္ ဂုဏ္ယူအားတတ္ကာ ျပဳျပင္ေဆာင္႐ြက္မွဳမ်ား
အတြက္ အားသြန္ခြန္စိုက္ပါ၀င္ ႀကိဳးပမ္းလာမည္ျဖစ္သည္။
[ဆရာခ်စ္စံ၀င္း]
****************************
ယေန႕ကမၻာသည္ အရည္အေသြးကမၻာဟု ဆိုရေလာက္ေအာင္ ကိစၥအရပ္ရပ္
တြင္ အရည္အေသြး အေၾကာင္း ေျပာဆိုေနၾကသည္။ ထို႕ျပင္ ယေန႕ကာလ
သည္ ေနရာတကာတြင္ ထုတ္လုပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ား၊ ထုတ္ကုန္မ်ား
အရည္အေသြးေကာင္းေရး၊ ေပးအပ္ေသာ ၀န္ေဆာင္မွဳအရပ္ရပ္တို႕
အရည္အေသြး ေကာင္းမြန္ေရး၊ စီမံခန္႕ခြဲမွဳဆိုင္ရာ ကိစၥမ်ားအရည္အေသြး
ေကာင္းေရး၊ အရည္အေသြး႐ွိ ျပည္သူမ်ား၊အရည္အေသြး႐ွိေခါင္းေဆာင္မ်ား
ျဖစ္ေပၚေရး ႏွင့္အတူ အရည္အေသြး႐ွိေသာ ကမၻာႀကီးကို ထူေထာင္ေနေသာ
အခါသမယ လည္းျဖစ္သည္။
၂၀ရာစု၏ အရည္အေသြးဆိုင္ရာ ပါရဂူႀကီးႏွင့္ ဂ်ပန္တို႕၏ဆရာ ဒဲမ္းမင္း
DENMING သည္ အရည္အေသြး႐ွိေသာပစၥည္းမ်ား ထုတ္လုပ္ေရးႏွင့္
ပတ္သက္၍ သူ၏အႀကံျပဳခ်က္ ၆ ခ်က္ကို ထုတ္ျပန္ထား႐ွိခဲ့၏။၎တို႕မွာ
ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။
၁. သံုးစြဲသူ ေဖာက္သည္၏အလိုက် ကုန္ပစၥည္း၏ အရည္အေသြးကိုဆံုးျဖတ္
ရမည္။ ေဖာက္သည္၏ အနာဂတ္လိုအပ္ခ်က္ကို ႀကိဳတင္မွန္းဆ တြက္ခ်က္
ရည္မွန္း ထုတ္လုပ္ႏိုင္ရမည္။ ထုတ္ကုန္ႏွင့္ ထုတ္လုပ္မွဳနည္းစနစ္ကို
တိုးတက္ျပဳျပင္ေနရမည္။ ညံ့ဖ်င္းေသာ ထုတ္လုပ္မွဳနည္းစနစ္မွ ထြက္႐ွိလာ
ေသာ ပစၥည္းညံ့မ်ားကို ဖယ္ထုတ္ေသာ အလုပ္တစ္ခုတည္းျဖင့္
အရည္အေသြးကိုမေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ပါ။
၂. ထုတ္ကုန္ျပဳလုပ္ေသာ နည္းစနစ္တိုင္းတြင္ ႐ွိတတ္သည့္ မညီညြတ္မွဳ၊
ေဖာက္ျပန္မွဳ၊ ခြ်တ္ယြင္းမွဳ မ်ားကို အစဥ္သိေအာင္လုပ္၍ ထိုအခ်က္မ်ား
ေလ်ာ့နည္းေအာင္ အစဥ္စီမံေနရမည္။
၃. ေရ႐ွည္အရည္အေသြးတိုးတက္မွုသည္ ထိပ္ပိုင္းစီမံခန္႕ခြဲမွဳ၏ တာ၀န္ယူ
မွဳႏွင့္ စနစ္တက် ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွဳတို႕မွ ထြက္ေပၚလာစၿမဲျဖစ္သည္။
ျပဳျပင္တိုးတက္မွဳကို အလယ္အလတ္ မန္ေနဂ်ာႏွင့္ ၀န္ထမ္းမ်ား၏
အားသြန္ခြန္စိုက္ လုပ္ေဆာင္မွဳမွ မရႏိုင္ပါ။ အရည္အေသြးႏွင့္ အက်ိဳးအျမတ္
ကို လိုခ်င္ေတာင့္တမွဳ တစ္ခုတည္းႏွင့္လည္း မရႏိုင္။ ပန္းတိုင္ႏွင့္ လိုခ်င္
ေတာင္းတမွဳကို စြမ္းေဆာင္ရည္ျဖင့္သာ ရယူႏိုင္သည္။
၄. ကုန္ထုတ္လုပ္မွဳအတြက္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမွဳႏွင့္ တိုးတက္မွဳသည္
အဆက္မျပတ္ ျဖစ္ေပၚေနၿပီး လုပ္ငန္းခြင္တစ္ခုလံုး ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနရမည္။ အဖြဲ႕
အစည္းအတြင္း႐ွိ အဖြဲ႕၀င္တိုင္း လုပ္ငန္းတိုးတက္မွဳထဲတြင္ ပါ၀င္လွဳပ္႐ွား
ၿပီး ျပင္ပမွ ပံ့ပိုးသူမ်ား၏ ပါ၀င္ ေဆာင္႐ြက္မွဳမ်ားသည္လည္း လိုအပ္သည္။
၅. အလုပ္သမားမ်ားအာလံုးကို ပညာေပးမွဳႏွင့္ ေလ့က်င့္မွဳကို ျပဳလုပ္ေပးရမည္။
၆. အလုပ္ခြင္၌ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးခ်င္းစီ၏ လုပ္ေဆာင္မွဳကို တိုင္းတာသတ္
မွတ္မွဳသည္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမွဳ မ႐ွိတတ္။ စီမံခန္႕ခြဲသူက ၀န္ထမ္းမ်ား
ႀကိဳးစားလာေအာင္ အခြင့္အလမ္းေပးလွ်င္ ၀န္ထမ္းအမ်ားစုသည္
သူတို႕၏ အလုပ္ခြင္တြင္ ဂုဏ္ယူအားတတ္ကာ ျပဳျပင္ေဆာင္႐ြက္မွဳမ်ား
အတြက္ အားသြန္ခြန္စိုက္ပါ၀င္ ႀကိဳးပမ္းလာမည္ျဖစ္သည္။
Saturday, September 14, 2013
အာကီးမီးတီး(Archimedes)
********************************************
အာကီးမီးတီး(Archimedes) ၏ သခ်ၤာပညာ (287-212 BC)
********************************************
အာကီးမီးတီးသည္ သခ်ၤာပညာ႐ွင္၊ ႐ူပေဗဒပညာ႐ွင္၊ လက္ေတြ႕သိပၸံပညာ႐ွင္
ႏွင့္ အင္ဂ်င္နီယာတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူသည္ စက္လံုး၊ ဆလင္ဒါ၊ လံုးခြ်န္တို႕
၏ ထုထည္မ်ားကို ႐ွာရာတြင္ သင့္ေတာ္သလို အစိတ္အပိုင္းမ်ားပိုင္း၍
တြက္ခ်က္ေသာနည္းသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း (၁၈၀၀) ၾကာေသာအခါ နယူတန္
ႏွင့္ လစ္ဘနစ္ တို႕ ကဲကုလ ဘာသာတြင္ သံုးေသာနည္းႏွင့္ ထပ္တူျဖစ္ေန
သည္ကို ေတြ႕ရသည္။
သကၠရာဇ္ 212 BC တြင္ ဂရိႏိုင္ငံတစ္ခုလံုးနီးပါးသည္ ေရာမတို႕၏ လက္ေအာက္
သို႕ က်ေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုးက်န္႐ွိေနသည္မွာ စီစလီကြ်န္း၏
ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ေလးျဖစ္ေသာ စီးရာခ႐ုၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ဤမွ်ေလာက္ေသးေသာ
ၿမိဳ႕ကေလးကို ေရာမတို႕သည္ ႏွစ္ႏွစ္တိုင္တိုင္ တိုက္ၿပီးမွ သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့သည္။
ဥေရာပတိုက္၏ တစ္၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ကိုပင္ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ျဖင့္သိမ္း
ပိုက္ႏိုင္ၿပီး ဤေသးငယ္ေသာ ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ေလးက်မွ အဘယ္ေၾကာင့္
ႏွစ္ႏွစ္ေတာင္ ၾကာရသနည္း။ အေျဖမွာ အာကီးမီးတီး၏ သခ်ၤာပညာျဖစ္သည္။
ေရာမလူမ်ိဳးမ်ားသည္ စီးရာခ႐ုၿမိဳ႕ကို စစ္သေဘၤာမ်ားျဖင့္ ခ်ီတက္လာၾကသည္။
မနီးမေ၀းသို႕ေရာက္ေသာအခါ ေနဆယ္စင္းေလာက္၏ အလင္းထက္ပင္
ပိုလင္းေသာ အလင္းေရာင္ႀကီးတစ္ခုသည္ ၿမိဳ႕႐ိုးမွ ေပၚထြက္လာသည္။
မၾကာမီ စစ္သေဘၤာမ်ား မီးထေတာက္ေလာင္၍ ပ်က္စီးသြားသည္။
ဒါဘယ္လိုျဖစ္တာလဲဟု ေမးၾကသည္။ ကမၻာေပၚတြင္ အပူ႐ွိန္ႏွင့္ အလင္းေရာင္
ေနထက္ပင္ ျပင္းေသာအရာ ဘာမ်ားျဖစ္ႏိုင္သနည္း။
စီးရာခ႐ုၿမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္ေနေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မာစဲလပ္စ္က သတိျပဳမိ
သည္မွာ ဤအလင္းေရာင္ႀကီးသည္ သူတို႕စစ္သေဘၤာမ်ား၏ ေနာက္ေက်ာ
ဘက္တြင္ ေနေရာင္႐ွိခ်ိန္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာတတ္သည္။ ေန၀င္ခ်ိန္တြင္ ထို
အလင္းေရာင္ႀကီးကို လံုး၀ မျမင္ရေခ်။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ထိုအလင္းေရာင္ႀကီး
ေပၚလာႏိုင္ေသာအခ်ိန္ကို ေ႐ွာင္၍ တိုက္ခိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ေရာမတို႕သည္
စီးရာခ႐ုၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ၿပီး အာကီးမီးတီးလည္း ေသဆံုးသြားသည္။
အပ်က္အစီးမ်ားၾကားထဲမွ ေတြ႔႐ွိရေသာ အေထာက္အထားမ်ားအရ
အာကီးမီးတီးသည္ စီးရာခ႐ုၿမိဳ႕ကို သူတတ္ေသာ သခ်ၤာပညာ၏ အစြမ္းျဖင့္
ရန္သူ႕လက္သို႕ မက်ေအာင္ မည္မွ်ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။အခ်ိဳ႕
ေနရာတြက္ ငုတ္တိုင္အက်ိဳးမ်ား မွန္ကြဲစမ်ားကို ေတြ႕ရသည္။ သို႕ေသာ္
မွန္မွတဆင့္ ေန၏အလင္းတန္းမ်ား အလင္းျပန္႐ံုမွ်ႏွင့္ ေနထက္လင္းၿပီး
သေဘၤာမ်ားကို ထိ႐ံုျဖင့္ မီးေလာင္ေအာင္ ပူျပင္းေသာ စြမ္းအင္မ်ိဳးကို မရႏိုင္။
မည္ကဲ့သို႕ျပဳလုပ္သည္ဟူေသာ သဲလြန္စမ်ားကို အာကီးမီးတီး၏ အိမ္တြင္
တြက္ခ်က္ထားေသာ မွတ္စုမ်ားႏွင့္ စက္၀ုိင္းႏွင့္ မတူေသာ မ်ဥ္းေကြးပံုမ်ား
ေတြ႕ရသည္။
ထိုအခ်ိန္က အာကီးမီးတီးတြက္ခ်က္ထားေသာ မွတ္စုမ်ားႏွင့္ သူဆြဲထား
ေသာမ်ဥ္းပံုမ်ား၏ အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳကို မည္သူကမွ် နားမလည္ၾကေခ်။
ယခု သိပၸံႏွင့္ သခ်ၤာတိုးတက္လာေသာ ေခတ္တြင္သူ၏ တြက္ခ်က္မွဳမ်ားႏွင့္
ဆြဲထားေသာပံုမ်ားကို တကၠသိုလ္တြင္ ပထမႏွစ္အထိ သခ်ၤာယူဖူးေသာ
ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားပင္ နားလည္ႏိုင္ပါသည္။ အာကီးမီးတီး
ဆြဲထားေသာပံုမ်ားမွာ ပါရာဗလာ(Parabola) အမည္႐ွိေသာ မ်ဥ္းေကြးပံု
ျဖစ္သည္။ သူတြက္ခ်က္ေနေသာ ညီမွ်ျခင္းမွာ ပါရာဗလာ၏ ဆံုခ်က္အမွတ္
ကို႐ွာေနျခင္း ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ မွန္ေသးေသးေလးမ်ားကို ပါရာဗလာ
မ်ဥ္းေကြးအတိုင္း စီထားလိုက္လွ်င္ ထိုမွန္ကေလးမ်ားကို ေတြ႕ထိေသာ
ေနေရာင္ျခည္အလင္းတန္းမ်ားသည္ ယင္းမ်ဥ္းေကြး၏ ဆံုခ်က္တြင္
သြား၍စုေ၀းသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ယင္းအလင္းတန္းမ်ားစုေ၀းေနရာသည္
ေန၏ အပူထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပူျပင္းၿပီးမီးေလာင္ကြ်မ္းေစျခင္းျဖစ္သည္။
ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း (ဂိမ္းသီအိုရီႏွင့္ သခ်ၤာအေတြးအေခၚ သမိုင္း)
အာကီးမီးတီး(Archimedes) ၏ သခ်ၤာပညာ (287-212 BC)
********************************************
အာကီးမီးတီးသည္ သခ်ၤာပညာ႐ွင္၊ ႐ူပေဗဒပညာ႐ွင္၊ လက္ေတြ႕သိပၸံပညာ႐ွင္
ႏွင့္ အင္ဂ်င္နီယာတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူသည္ စက္လံုး၊ ဆလင္ဒါ၊ လံုးခြ်န္တို႕
၏ ထုထည္မ်ားကို ႐ွာရာတြင္ သင့္ေတာ္သလို အစိတ္အပိုင္းမ်ားပိုင္း၍
တြက္ခ်က္ေသာနည္းသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း (၁၈၀၀) ၾကာေသာအခါ နယူတန္
ႏွင့္ လစ္ဘနစ္ တို႕ ကဲကုလ ဘာသာတြင္ သံုးေသာနည္းႏွင့္ ထပ္တူျဖစ္ေန
သည္ကို ေတြ႕ရသည္။
သကၠရာဇ္ 212 BC တြင္ ဂရိႏိုင္ငံတစ္ခုလံုးနီးပါးသည္ ေရာမတို႕၏ လက္ေအာက္
သို႕ က်ေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုးက်န္႐ွိေနသည္မွာ စီစလီကြ်န္း၏
ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ေလးျဖစ္ေသာ စီးရာခ႐ုၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ဤမွ်ေလာက္ေသးေသာ
ၿမိဳ႕ကေလးကို ေရာမတို႕သည္ ႏွစ္ႏွစ္တိုင္တိုင္ တိုက္ၿပီးမွ သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့သည္။
ဥေရာပတိုက္၏ တစ္၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ကိုပင္ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ျဖင့္သိမ္း
ပိုက္ႏိုင္ၿပီး ဤေသးငယ္ေသာ ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ေလးက်မွ အဘယ္ေၾကာင့္
ႏွစ္ႏွစ္ေတာင္ ၾကာရသနည္း။ အေျဖမွာ အာကီးမီးတီး၏ သခ်ၤာပညာျဖစ္သည္။
ေရာမလူမ်ိဳးမ်ားသည္ စီးရာခ႐ုၿမိဳ႕ကို စစ္သေဘၤာမ်ားျဖင့္ ခ်ီတက္လာၾကသည္။
မနီးမေ၀းသို႕ေရာက္ေသာအခါ ေနဆယ္စင္းေလာက္၏ အလင္းထက္ပင္
ပိုလင္းေသာ အလင္းေရာင္ႀကီးတစ္ခုသည္ ၿမိဳ႕႐ိုးမွ ေပၚထြက္လာသည္။
မၾကာမီ စစ္သေဘၤာမ်ား မီးထေတာက္ေလာင္၍ ပ်က္စီးသြားသည္။
ဒါဘယ္လိုျဖစ္တာလဲဟု ေမးၾကသည္။ ကမၻာေပၚတြင္ အပူ႐ွိန္ႏွင့္ အလင္းေရာင္
ေနထက္ပင္ ျပင္းေသာအရာ ဘာမ်ားျဖစ္ႏိုင္သနည္း။
စီးရာခ႐ုၿမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္ေနေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မာစဲလပ္စ္က သတိျပဳမိ
သည္မွာ ဤအလင္းေရာင္ႀကီးသည္ သူတို႕စစ္သေဘၤာမ်ား၏ ေနာက္ေက်ာ
ဘက္တြင္ ေနေရာင္႐ွိခ်ိန္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာတတ္သည္။ ေန၀င္ခ်ိန္တြင္ ထို
အလင္းေရာင္ႀကီးကို လံုး၀ မျမင္ရေခ်။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ထိုအလင္းေရာင္ႀကီး
ေပၚလာႏိုင္ေသာအခ်ိန္ကို ေ႐ွာင္၍ တိုက္ခိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ေရာမတို႕သည္
စီးရာခ႐ုၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ၿပီး အာကီးမီးတီးလည္း ေသဆံုးသြားသည္။
အပ်က္အစီးမ်ားၾကားထဲမွ ေတြ႔႐ွိရေသာ အေထာက္အထားမ်ားအရ
အာကီးမီးတီးသည္ စီးရာခ႐ုၿမိဳ႕ကို သူတတ္ေသာ သခ်ၤာပညာ၏ အစြမ္းျဖင့္
ရန္သူ႕လက္သို႕ မက်ေအာင္ မည္မွ်ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။အခ်ိဳ႕
ေနရာတြက္ ငုတ္တိုင္အက်ိဳးမ်ား မွန္ကြဲစမ်ားကို ေတြ႕ရသည္။ သို႕ေသာ္
မွန္မွတဆင့္ ေန၏အလင္းတန္းမ်ား အလင္းျပန္႐ံုမွ်ႏွင့္ ေနထက္လင္းၿပီး
သေဘၤာမ်ားကို ထိ႐ံုျဖင့္ မီးေလာင္ေအာင္ ပူျပင္းေသာ စြမ္းအင္မ်ိဳးကို မရႏိုင္။
မည္ကဲ့သို႕ျပဳလုပ္သည္ဟူေသာ သဲလြန္စမ်ားကို အာကီးမီးတီး၏ အိမ္တြင္
တြက္ခ်က္ထားေသာ မွတ္စုမ်ားႏွင့္ စက္၀ုိင္းႏွင့္ မတူေသာ မ်ဥ္းေကြးပံုမ်ား
ေတြ႕ရသည္။
ထိုအခ်ိန္က အာကီးမီးတီးတြက္ခ်က္ထားေသာ မွတ္စုမ်ားႏွင့္ သူဆြဲထား
ေသာမ်ဥ္းပံုမ်ား၏ အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳကို မည္သူကမွ် နားမလည္ၾကေခ်။
ယခု သိပၸံႏွင့္ သခ်ၤာတိုးတက္လာေသာ ေခတ္တြင္သူ၏ တြက္ခ်က္မွဳမ်ားႏွင့္
ဆြဲထားေသာပံုမ်ားကို တကၠသိုလ္တြင္ ပထမႏွစ္အထိ သခ်ၤာယူဖူးေသာ
ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားပင္ နားလည္ႏိုင္ပါသည္။ အာကီးမီးတီး
ဆြဲထားေသာပံုမ်ားမွာ ပါရာဗလာ(Parabola) အမည္႐ွိေသာ မ်ဥ္းေကြးပံု
ျဖစ္သည္။ သူတြက္ခ်က္ေနေသာ ညီမွ်ျခင္းမွာ ပါရာဗလာ၏ ဆံုခ်က္အမွတ္
ကို႐ွာေနျခင္း ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ မွန္ေသးေသးေလးမ်ားကို ပါရာဗလာ
မ်ဥ္းေကြးအတိုင္း စီထားလိုက္လွ်င္ ထိုမွန္ကေလးမ်ားကို ေတြ႕ထိေသာ
ေနေရာင္ျခည္အလင္းတန္းမ်ားသည္ ယင္းမ်ဥ္းေကြး၏ ဆံုခ်က္တြင္
သြား၍စုေ၀းသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ယင္းအလင္းတန္းမ်ားစုေ၀းေနရာသည္
ေန၏ အပူထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပူျပင္းၿပီးမီးေလာင္ကြ်မ္းေစျခင္းျဖစ္သည္။
ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း (ဂိမ္းသီအိုရီႏွင့္ သခ်ၤာအေတြးအေခၚ သမိုင္း)
Friday, September 13, 2013
Warren Buffett ၏ ေခါင္းေဆာင္မွဳ အရည္အေသြး
[ေဇာ္၀င္းၾကဴ ]
*******************************************************
'ေခါင္းေဆာင္မွဳ' ဆိုတာ အမွန္တကယ္ေတာ့ မန္ေနဂ်ာေကာင္း
တစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၾကာင္းပါပဲ။ Leadership ဆိုတဲ့စကားလံုးမွာပါတဲ့
စာလံုးေတြဟာ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္မွာ႐ွိရမယ့္ အရည္အခ်င္းေတြကို
ကိုယ္စားျပဳေနပါတယ္။
L - Loyalty (သစၥာ႐ွိမွဳ)
E - Enthusiasm (စိတ္အားထက္သန္မွဳ)
A - Attitude (စိတ္ေနသေဘာထား)
D - Discipline (စည္းစနစ္က်နမွဳ)
E - Example (စံနမူနာျပႏိုင္မွဳ)
R - Respect (႐ိုေသေလးစားမွဳ)
S - Scholarliness (ပညာ႐ွင္ပီသမွဳ)
H - Honesty (႐ိုးသားမွဳ)
I - Integrity (တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္မွဳ)
P - Pride (ဂုဏ္သိကၡာျဖင့္ ေနထိုင္မွဳ)
ဒီအရည္အခ်င္းေတြအားလံုးနဲ႕ျပည့္
ဟာ သူေလ့လာေတြ႕႐ွိထားေသာ စီမံခန္႕ခြဲမွဳေအာင္ျမင္ေရး ပံုေသနည္း
တစ္ခုျဖစ္လာေအာင္ ဖန္တီးခဲ့ပံုကို ေအာက္ပါအတိုင္း အပိုင္း ၅ ပိုင္းခြဲျခား
တင္ျပထားပါတယ္။
၁. မွန္ကန္တဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းကို ေ႐ြးခ်ယ္ပါ
------------------------------
စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြအားလံုးကိ
မဟုတ္ဘူးလို႕ Warren ကနားလည္ထားပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မွဳဆီသြားမယ့္
ပထမေျခလွမ္းကေတာ့ မွန္ကန္တဲ့စီးပြားေရးလုပ္ငန္းကိ
ဒီလုပ္ငန္းနဲ႕လိုက္ဖက္တဲ့ စီးပြားေရးပညာကိုသံုးၿပီး စီမံခန္႕ခြဲလုပ္ကိုင္သြားဖို႕
ပါပဲ။ သင့္အေနနဲ႕ ဒီလုပ္ငန္းရဲ႕ ပိုင္႐ွင္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္၊ မန္ေနဂ်ာျဖစ္ခ်င္ျဖစ္၊
၀န္ထမ္းပဲျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ ဒီလိုလုပ္တာဟာ လုပ္ၾကၿပီေဟ့ဆိုကတည္းက
သူမ်ားရဲ႕ေ႐ွ႕ကို ေရာက္ေနမယ့္နည္းပါပဲ။
၂. လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို လႊဲေပးပါ
---------------------------
ဒုတိယအဆင့္ကေတာ့ လုပ္ကိုင္ခြင့္လႊဲေပးတဲ့ကိစၥအေပ
၃. မွန္ကန္တဲ့အရည္အခ်င္းေတြ႐ွိတဲ့ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ကို ႐ွာပါ
------------------------------
တတိယအဆင့္ကေတာ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုကို ေျပာင္ေျပာင္ေျမာက္ေျမာက္
စီမံခန္႕ခြဲႏိုင္ဖို႕အတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့အရည္အခ်င္းေတြကိုသိထ
Warren က တည္ၾကည့္ေျဖာင့္မတ္မွဳ၊ ညဏ္ရည္ညဏ္ေသြးနဲ႕ လုပ္ငန္း
အေပၚစိတ္အားထက္သန္မွဳေတြကို႐ွာပ
ကြ်န္ေတာ္တို႕ကိုယ္တိုင္လည္း ေအာင္ျမင္တဲ့ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္
ရင္ ေမြးျမဴေပးဖို႕လိုအပ္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြျဖစ္ေနတာပါ။
၄. သင့္ရဲ႕၀န္ထမ္းေတြကို တြန္းအားေပးပါ
------------------------------
အရမ္းေကာင္းတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခုကို ေတြ႕ၿပီး မွန္ကန္တဲ့ မန္ေနဂ်ာ
တစ္ေယာက္ကိုလည္း အဲဒီထဲကို ထည့္ၿပီးၿပီဆိုရင္ေတာ့ Warren ဟာ သူ႕ရဲ
မန္ေနဂ်ာေတြကို သူတို႕စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သေလာက္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေအာင္
တြန္းအားေပးတဲ့အလုပ္ကို လုပ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဒီလုပ္ငန္း၊ ဒီမန္ေနဂ်ာနဲ႕
ဒီ၀န္ထမ္းေတြေပါင္းၿပီး အက်ိဳးအ႐ွိဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို
တြန္းအားေပးတဲ့ေနရာမွာ တိက်မွဳ႐ွိတဲ့ စြမ္းရည္ေတြေဖာ္ထုတ္ၿပီး အဲဒီ
စြမ္းရည္ေတြနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ မန္ေနဂ်ာေတြကို တြန္းအားေပးခဲ့ပါတယ္။
၅. ျပႆနာအမ်ိဳးအမ်ိဳးအတြက္ စီမံခန္႕ခြဲမွဳဆိုင္ရာ ပကတိအမွန္တရားမ်ား
------------------------------
ေပးစရာ႐ွိတဲ့အေၾကြးေတြကို ကိုင္တြယ္တာကစၿပီး မ႐ိုးသားတဲ့၀န္ထမ္းေတြ
ကိုကိုင္တြယ္တာ၊ ကုန္က်စရိတ္ေတြကို နည္းေအာင္ထိန္းတာေတြအထိ
ျပႆနာေပါင္းစံုကို ကိုင္တြယ္ဖို႕အတြက္ Buffett ရဲ႕ စီမံခန္႕ခြဲမွဳဆိုင္ရာ
ပကတိအမွန္တရားေတြဟာ အတိအက် ႐ွိေနပါတယ္။
(Warren Buffett's Management Secretes)
[ေဇာ္၀င္းၾကဴ ]
*******************************************************
'ေခါင္းေဆာင္မွဳ' ဆိုတာ အမွန္တကယ္ေတာ့ မန္ေနဂ်ာေကာင္း
တစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၾကာင္းပါပဲ။ Leadership ဆိုတဲ့စကားလံုးမွာပါတဲ့
စာလံုးေတြဟာ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္မွာ႐ွိရမယ့္ အရည္အခ်င္းေတြကို
ကိုယ္စားျပဳေနပါတယ္။
L - Loyalty (သစၥာ႐ွိမွဳ)
E - Enthusiasm (စိတ္အားထက္သန္မွဳ)
A - Attitude (စိတ္ေနသေဘာထား)
D - Discipline (စည္းစနစ္က်နမွဳ)
E - Example (စံနမူနာျပႏိုင္မွဳ)
R - Respect (႐ိုေသေလးစားမွဳ)
S - Scholarliness (ပညာ႐ွင္ပီသမွဳ)
H - Honesty (႐ိုးသားမွဳ)
I - Integrity (တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္မွဳ)
P - Pride (ဂုဏ္သိကၡာျဖင့္ ေနထိုင္မွဳ)
ဒီအရည္အခ်င္းေတြအားလံုးနဲ႕ျပည့္
ဟာ သူေလ့လာေတြ႕႐ွိထားေသာ စီမံခန္႕ခြဲမွဳေအာင္ျမင္ေရး ပံုေသနည္း
တစ္ခုျဖစ္လာေအာင္ ဖန္တီးခဲ့ပံုကို ေအာက္ပါအတိုင္း အပိုင္း ၅ ပိုင္းခြဲျခား
တင္ျပထားပါတယ္။
၁. မွန္ကန္တဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းကို ေ႐ြးခ်ယ္ပါ
------------------------------
စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြအားလံုးကိ
မဟုတ္ဘူးလို႕ Warren ကနားလည္ထားပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မွဳဆီသြားမယ့္
ပထမေျခလွမ္းကေတာ့ မွန္ကန္တဲ့စီးပြားေရးလုပ္ငန္းကိ
ဒီလုပ္ငန္းနဲ႕လိုက္ဖက္တဲ့ စီးပြားေရးပညာကိုသံုးၿပီး စီမံခန္႕ခြဲလုပ္ကိုင္သြားဖို႕
ပါပဲ။ သင့္အေနနဲ႕ ဒီလုပ္ငန္းရဲ႕ ပိုင္႐ွင္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္၊ မန္ေနဂ်ာျဖစ္ခ်င္ျဖစ္၊
၀န္ထမ္းပဲျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ ဒီလိုလုပ္တာဟာ လုပ္ၾကၿပီေဟ့ဆိုကတည္းက
သူမ်ားရဲ႕ေ႐ွ႕ကို ေရာက္ေနမယ့္နည္းပါပဲ။
၂. လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို လႊဲေပးပါ
---------------------------
ဒုတိယအဆင့္ကေတာ့ လုပ္ကိုင္ခြင့္လႊဲေပးတဲ့ကိစၥအေပ
၃. မွန္ကန္တဲ့အရည္အခ်င္းေတြ႐ွိတဲ့ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ကို ႐ွာပါ
------------------------------
တတိယအဆင့္ကေတာ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုကို ေျပာင္ေျပာင္ေျမာက္ေျမာက္
စီမံခန္႕ခြဲႏိုင္ဖို႕အတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့အရည္အခ်င္းေတြကိုသိထ
Warren က တည္ၾကည့္ေျဖာင့္မတ္မွဳ၊ ညဏ္ရည္ညဏ္ေသြးနဲ႕ လုပ္ငန္း
အေပၚစိတ္အားထက္သန္မွဳေတြကို႐ွာပ
ကြ်န္ေတာ္တို႕ကိုယ္တိုင္လည္း ေအာင္ျမင္တဲ့ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္
ရင္ ေမြးျမဴေပးဖို႕လိုအပ္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြျဖစ္ေနတာပါ။
၄. သင့္ရဲ႕၀န္ထမ္းေတြကို တြန္းအားေပးပါ
------------------------------
အရမ္းေကာင္းတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခုကို ေတြ႕ၿပီး မွန္ကန္တဲ့ မန္ေနဂ်ာ
တစ္ေယာက္ကိုလည္း အဲဒီထဲကို ထည့္ၿပီးၿပီဆိုရင္ေတာ့ Warren ဟာ သူ႕ရဲ
မန္ေနဂ်ာေတြကို သူတို႕စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သေလာက္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေအာင္
တြန္းအားေပးတဲ့အလုပ္ကို လုပ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဒီလုပ္ငန္း၊ ဒီမန္ေနဂ်ာနဲ႕
ဒီ၀န္ထမ္းေတြေပါင္းၿပီး အက်ိဳးအ႐ွိဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို
တြန္းအားေပးတဲ့ေနရာမွာ တိက်မွဳ႐ွိတဲ့ စြမ္းရည္ေတြေဖာ္ထုတ္ၿပီး အဲဒီ
စြမ္းရည္ေတြနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ မန္ေနဂ်ာေတြကို တြန္းအားေပးခဲ့ပါတယ္။
၅. ျပႆနာအမ်ိဳးအမ်ိဳးအတြက္ စီမံခန္႕ခြဲမွဳဆိုင္ရာ ပကတိအမွန္တရားမ်ား
------------------------------
ေပးစရာ႐ွိတဲ့အေၾကြးေတြကို ကိုင္တြယ္တာကစၿပီး မ႐ိုးသားတဲ့၀န္ထမ္းေတြ
ကိုကိုင္တြယ္တာ၊ ကုန္က်စရိတ္ေတြကို နည္းေအာင္ထိန္းတာေတြအထိ
ျပႆနာေပါင္းစံုကို ကိုင္တြယ္ဖို႕အတြက္ Buffett ရဲ႕ စီမံခန္႕ခြဲမွဳဆိုင္ရာ
ပကတိအမွန္တရားေတြဟာ အတိအက် ႐ွိေနပါတယ္။
(Warren Buffett's Management Secretes)
Wednesday, September 11, 2013
အာဆီယံ သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာ ေရ႐ွည္စီမံကိန္း
အာဆီယံ သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာ ေရ႐ွည္စီမံကိန္း
အာဆီယံဆိုသည္မွာ အေ႐ွ႕ေတာင္အာ႐ွ႐ွိႏိုင္ငံမ်ားအဖြဲ႕အစည္းကို
ေခၚျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အာဆီယံအဖြဲ႕မွာ ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၀ ႏိုင္ငံပါ၀င္ဖြဲ႕စည္းထား
ပါတယ္။ ၄င္းတို႕မွာ -
၁. ဘ႐ူႏိုင္း
၂. ကေမၻာဒီးယား
၃. အင္ဒိုနီး႐ွား
၄. လာအို
၅. မေလး႐ွား
၆. ျမန္မာ
၇. ဖိလစ္ပိုင္
၈. စကၤာပူ
၉. ထိုင္း
၁၀.ဗီယက္နမ္ တို႕ျဖစ္ၾကပါတယ္။
အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ား၏ သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ နည္းပညာတိုးတက္
မွဳဟာလည္း တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ေျပာင္းလဲလာၿပီျဖစ္ရာ သတင္းအခ်က္အလက္
ႏွင့္ နည္းပညာေခတ္ဟု ဆိုရေလာက္ေအာင္ကို ေန႕စဥ္ဘ၀ႏွင့္ အလုပ္အကိုင္
မ်ားထဲဆီထိ ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္လာၿပီျဖစ္ပါသည္။
လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္မွစတင္၍ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားမွာ
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ နည္းပညာ တိုးတက္လာေစရန္အေျခခံအေဆာက္
အအံုတည္ေဆာက္ျခင္းျဖင့္ အလြယ္တကူခ်ိတ္ဆက္အသံုးျပဳႏိုင္ေအာင္
အရင္းအႏွီးမ်ားမ်ားျဖင့္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၾကပါသည္။
လာမည့္ ၂၀၁၅ တြင္ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ား၏ သတင္းအခ်က္အလက္
ႏွင့္ နည္းပညာ ေရ႐ွည္စီမံကိန္းအရ ျဖစ္ေပၚတိုးတက္မွဳမ်ားအတြက္
ေအာက္ပါအတိုင္း ဗ်ဴဟာခ်မွတ္ထားၾကပါသည္။
၁. စီးပြားေရး အေျပာင္းအလဲ
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာနယ္ပယ္တြင္ ကုန္သြယ္မွဳ၊ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမွဳ
စီးပြားေရးလုပ္ငန္း႐ွင္မ်ား တိုးတက္မ်ားျပားလာေစရန္ ႏွင့္
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ နည္းပညာနယ္ပယ္ အေျပာင္းအလဲစြမ္းပကား
တိုးျမွင့္ရန္
၂. လူအမ်ား အင္တိုက္အားတိုက္ ႏွင့္ စုေပါင္းပါ၀င္မွဳ
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာ၏ အကူအညီျဖင့္ လူေနမွဳဘ၀
တိုးတက္ျမင့္မားလာေစရန္
၃. ဆန္းသစ္တီထြင္မွဳ
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာနယ္ပယ္တြင္ တီထြင္ႏိုင္စြမ္း ႏွင့္
ဆန္းသစ္တီထြက္မွဳ တိုးတက္ျမင့္မားလာေစရန္
၄. အေျခခံအေဆာက္အံု ဖြံၿဖိဳးတိုးတက္မွဳ
ေနာင္လာမည့္ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားအတြက္ အဓိက က်ေသာအေျခခံအေဆာက္
အအံုမ်ားတည္ေဆာက္ရန္ ႏွင့္ မူေဘာင္ စည္းစနစ္မ်ား ေရးဆြဲႏိုင္ရန္
၅. လူသားအရင္းအျမစ္ ဖြံၿဖိဳးတိုးတက္မွဳ
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာကြ်မ္းက်င္လုပ္သားမ်ား တိုးတက္ရ႐ွိရန္
ႏွင့္ အၿမဲမျပတ္သင္ယူေလ့လာေနသည့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားျဖစ္ေပၚလာရန္
၆. နည္းပညာကြာဟမွဳ က်ဥ္းေျမာင္းေစရန္
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာစြမ္းပကားျဖင့္ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ား ႏွင့္
ႏိုင္ငံသားမ်ားအား ျမွင့္တင္ရန္
တို႕ျဖစ္ပါတယ္။
အထက္ပါဗ်ဴဟာမ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္ျခင္းျဖင့္ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ား
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာနယ္ပယ္တြင္ အ႐ွိန္အဟုန္ျဖင့္ တိုးတက္
လာေစရန္၊ ကမၻာႏွင့္ အာဆီယံ ကို သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာပိုင္း
တြင္ ပိုမိုခ်ိတ္ဆက္လာႏိုင္ေစရန္၊ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ား႐ွိ ျပည္သူမ်ား
လူေနမွဳဘ၀ပိုမိုျမင့္မားလာေစရန္ ရည္႐ြယ္၍ ေပါင္းစည္းလုပ္ေဆာင္ရန္
ႀကိဳးပမ္းေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။
(ASEAN ICT Masterplan 2015)
အာဆီယံဆိုသည္မွာ အေ႐ွ႕ေတာင္အာ႐ွ႐ွိႏိုင္ငံမ်ားအဖြဲ႕အစည္းကို
ေခၚျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အာဆီယံအဖြဲ႕မွာ ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၀ ႏိုင္ငံပါ၀င္ဖြဲ႕စည္းထား
ပါတယ္။ ၄င္းတို႕မွာ -
၁. ဘ႐ူႏိုင္း
၂. ကေမၻာဒီးယား
၃. အင္ဒိုနီး႐ွား
၄. လာအို
၅. မေလး႐ွား
၆. ျမန္မာ
၇. ဖိလစ္ပိုင္
၈. စကၤာပူ
၉. ထိုင္း
၁၀.ဗီယက္နမ္ တို႕ျဖစ္ၾကပါတယ္။
အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ား၏ သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ နည္းပညာတိုးတက္
မွဳဟာလည္း တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ေျပာင္းလဲလာၿပီျဖစ္ရာ သတင္းအခ်က္အလက္
ႏွင့္ နည္းပညာေခတ္ဟု ဆိုရေလာက္ေအာင္ကို ေန႕စဥ္ဘ၀ႏွင့္ အလုပ္အကိုင္
မ်ားထဲဆီထိ ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္လာၿပီျဖစ္ပါသည္။
လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္မွစတင္၍ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားမွာ
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ နည္းပညာ တိုးတက္လာေစရန္အေျခခံအေဆာက္
အအံုတည္ေဆာက္ျခင္းျဖင့္ အလြယ္တကူခ်ိတ္ဆက္အသံုးျပဳႏိုင္ေအာင္
အရင္းအႏွီးမ်ားမ်ားျဖင့္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၾကပါသည္။
လာမည့္ ၂၀၁၅ တြင္ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ား၏ သတင္းအခ်က္အလက္
ႏွင့္ နည္းပညာ ေရ႐ွည္စီမံကိန္းအရ ျဖစ္ေပၚတိုးတက္မွဳမ်ားအတြက္
ေအာက္ပါအတိုင္း ဗ်ဴဟာခ်မွတ္ထားၾကပါသည္။
၁. စီးပြားေရး အေျပာင္းအလဲ
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာနယ္ပယ္တြင္ ကုန္သြယ္မွဳ၊ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမွဳ
စီးပြားေရးလုပ္ငန္း႐ွင္မ်ား တိုးတက္မ်ားျပားလာေစရန္ ႏွင့္
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ နည္းပညာနယ္ပယ္ အေျပာင္းအလဲစြမ္းပကား
တိုးျမွင့္ရန္
၂. လူအမ်ား အင္တိုက္အားတိုက္ ႏွင့္ စုေပါင္းပါ၀င္မွဳ
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာ၏ အကူအညီျဖင့္ လူေနမွဳဘ၀
တိုးတက္ျမင့္မားလာေစရန္
၃. ဆန္းသစ္တီထြင္မွဳ
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာနယ္ပယ္တြင္ တီထြင္ႏိုင္စြမ္း ႏွင့္
ဆန္းသစ္တီထြက္မွဳ တိုးတက္ျမင့္မားလာေစရန္
၄. အေျခခံအေဆာက္အံု ဖြံၿဖိဳးတိုးတက္မွဳ
ေနာင္လာမည့္ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားအတြက္ အဓိက က်ေသာအေျခခံအေဆာက္
အအံုမ်ားတည္ေဆာက္ရန္ ႏွင့္ မူေဘာင္ စည္းစနစ္မ်ား ေရးဆြဲႏိုင္ရန္
၅. လူသားအရင္းအျမစ္ ဖြံၿဖိဳးတိုးတက္မွဳ
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာကြ်မ္းက်င္လုပ္သားမ်ား တိုးတက္ရ႐ွိရန္
ႏွင့္ အၿမဲမျပတ္သင္ယူေလ့လာေနသည့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားျဖစ္ေပၚလာရန္
၆. နည္းပညာကြာဟမွဳ က်ဥ္းေျမာင္းေစရန္
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာစြမ္းပကားျဖင့္ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ား ႏွင့္
ႏိုင္ငံသားမ်ားအား ျမွင့္တင္ရန္
တို႕ျဖစ္ပါတယ္။
အထက္ပါဗ်ဴဟာမ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္ျခင္းျဖင့္ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ား
သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာနယ္ပယ္တြင္ အ႐ွိန္အဟုန္ျဖင့္ တိုးတက္
လာေစရန္၊ ကမၻာႏွင့္ အာဆီယံ ကို သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္နည္းပညာပိုင္း
တြင္ ပိုမိုခ်ိတ္ဆက္လာႏိုင္ေစရန္၊ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ား႐ွိ ျပည္သူမ်ား
လူေနမွဳဘ၀ပိုမိုျမင့္မားလာေစရန္ ရည္႐ြယ္၍ ေပါင္းစည္းလုပ္ေဆာင္ရန္
ႀကိဳးပမ္းေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။
(ASEAN ICT Masterplan 2015)
Tuesday, September 10, 2013
Microsoft Visual Studio အေၾကာင္း
**************************
Microsoft Visual Studio အေၾကာင္း
**************************
Microsoft Visual Studio ကို Integrated Development Environment (IDE) ဟုလည္းေခၚဆိုၾကသည္။ ပထမဆံုး Visual Studio ကို ၁၉၉၅ ခုေလာက္တြင္ စတင္ထုတ္လုပ္ခဲ့ၿပီး
၁၉၉၇ တြင္ Visual Studio 97
၁၉၉၈ တြင္ Visual Studio 6.0
၂၀၀၂ တြင္ Visual Studio 2002
၂၀၀၃ တြင္ Visual Studio 2003
၂၀၀၅ တြင္ Visual Studio 2005
၂၀၀၇ တြင္ Visual Studio 2008
၂၀၁၀ တြင္ Visual Studio 2010
၂၀၁၂ တြင္ Visual Studio 2012 ႏွင့္
မၾကာမီ Visual Studio 2013 ထြက္႐ွိေတာ့မည္။
Microsoft Visual Studio 2002 မွစတင္ၿပီး Dot Net Framework ဟုေခၚသည့္ program ေရးသားရာတြင္ ကိုးကားအသံုးျပဳေသာ library မ်ားစြာပါပီး Microsoft ၏ programming language မ်ားျဖစ္ေသာ VB.Net, C#.Net, J#.Net, C++.Net စေသာ language မ်ားစြာကိုေထာက္ပံေပးေသာ အရာျဖစ္၍ Dot Net Framework ကုိ install လုပ္ထား႐ံုျဖင့္ အထက္ပါ language မ်ားျဖင့္ေရးသားထားေသာ program မ်ားကို (run) အလုပ္လုပ္ေစႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။
Microsoft Visual Studio 2002 သည္ Dot Net Framework 1.0 ကိုအေျခခံ၍၄င္း
Microsoft Visual Studio 2003 သည္ Dot Net Framework 1.1 ကိုအေျခခံ၍၄င္း
Microsoft Visual Studio 2005 သည္ Dot Net Framework 2.0 ကိုအေျခခံ၍၄င္း
Microsoft Visual Studio 2008 သည္ Dot Net Framework 3.0 ကိုအေျခခံ၍၄င္း
Microsoft Visual Studio 2010 သည္ Dot Net Framework 4.0 ကိုအေျခခံ၍၄င္း
Microsoft Visual Studio 2012 သည္ Dot Net Framework 4.5 ကိုအေျခခံ၍၄င္း တည္ေဆာက္ထားသည္။
ထို႕ေၾကာင့္ သင္သည္ သင္အသံုးျပဳေသာ Microsoft Visual Studio ၏ version ေပၚမူတည္၍ Dot Net Framework ကို သင့္ program အသံုးျပဳမည့္စက္တြင္ install လုပ္ထားရန္လိုအပ္ေပသည္။
သို႕ေသာ္သင့္စက္တြင္ Microsoft Visual Studio ကို install လုပ္ထားပါက Dot Net Framework ကုိထပ္မံ install လုပ္ရန္မလိုအပ္ေပ။
Microsoft Visual Studio အေၾကာင္း
**************************
Microsoft Visual Studio ကို Integrated Development Environment (IDE) ဟုလည္းေခၚဆိုၾကသည္။ ပထမဆံုး Visual Studio ကို ၁၉၉၅ ခုေလာက္တြင္ စတင္ထုတ္လုပ္ခဲ့ၿပီး
၁၉၉၇ တြင္ Visual Studio 97
၁၉၉၈ တြင္ Visual Studio 6.0
၂၀၀၂ တြင္ Visual Studio 2002
၂၀၀၃ တြင္ Visual Studio 2003
၂၀၀၅ တြင္ Visual Studio 2005
၂၀၀၇ တြင္ Visual Studio 2008
၂၀၁၀ တြင္ Visual Studio 2010
၂၀၁၂ တြင္ Visual Studio 2012 ႏွင့္
မၾကာမီ Visual Studio 2013 ထြက္႐ွိေတာ့မည္။
Microsoft Visual Studio 2002 မွစတင္ၿပီး Dot Net Framework ဟုေခၚသည့္ program ေရးသားရာတြင္ ကိုးကားအသံုးျပဳေသာ library မ်ားစြာပါပီး Microsoft ၏ programming language မ်ားျဖစ္ေသာ VB.Net, C#.Net, J#.Net, C++.Net စေသာ language မ်ားစြာကိုေထာက္ပံေပးေသာ အရာျဖစ္၍ Dot Net Framework ကုိ install လုပ္ထား႐ံုျဖင့္ အထက္ပါ language မ်ားျဖင့္ေရးသားထားေသာ program မ်ားကို (run) အလုပ္လုပ္ေစႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။
Microsoft Visual Studio 2002 သည္ Dot Net Framework 1.0 ကိုအေျခခံ၍၄င္း
Microsoft Visual Studio 2003 သည္ Dot Net Framework 1.1 ကိုအေျခခံ၍၄င္း
Microsoft Visual Studio 2005 သည္ Dot Net Framework 2.0 ကိုအေျခခံ၍၄င္း
Microsoft Visual Studio 2008 သည္ Dot Net Framework 3.0 ကိုအေျခခံ၍၄င္း
Microsoft Visual Studio 2010 သည္ Dot Net Framework 4.0 ကိုအေျခခံ၍၄င္း
Microsoft Visual Studio 2012 သည္ Dot Net Framework 4.5 ကိုအေျခခံ၍၄င္း တည္ေဆာက္ထားသည္။
ထို႕ေၾကာင့္ သင္သည္ သင္အသံုးျပဳေသာ Microsoft Visual Studio ၏ version ေပၚမူတည္၍ Dot Net Framework ကို သင့္ program အသံုးျပဳမည့္စက္တြင္ install လုပ္ထားရန္လိုအပ္ေပသည္။
သို႕ေသာ္သင့္စက္တြင္ Microsoft Visual Studio ကို install လုပ္ထားပါက Dot Net Framework ကုိထပ္မံ install လုပ္ရန္မလိုအပ္ေပ။
အခ်က္အလက္ဘဏ္ (Database)
*************************
အခ်က္အလက္ဘဏ္ (Database)
*************************
အခ်က္အလက္ဘဏ္ (Database) ဆိုသည္မွာ အခ်က္အလက္မ်ားကို
အုပ္စုဖြဲ႕ စုစည္း၍ ရည္႐ြယ္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ သိမ္းဆည္းထားႏိုင္သည့္အရာျဖစ္သည္။
အခ်က္အလက္မ်ားကို တကယ့္လက္ေတြ႕ႏွင့္ ပတ္သက္ဆက္ႏႊယ္သည့္ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္
ဖြဲ႕စည္းသိမ္းဆည္းထားႏိုင္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဟိုတယ္တစ္ခု႐ွိ အခန္းမ်ားကဲ႕သို႕
တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ပတ္သက္ခ်ိတ္ဆက္ထားၾကပါသည္။ ထိုသို႕သိမ္းဆည္းထားေသာ
အခ်က္အလက္မ်ားကို တြက္ခ်က္႐ွာေဖြအသံုးခ်ရာတြင္ ျပန္၍အသံုးျပဳႏိုင္မည္ျဖစ္ရာ
ဟိုတယ္တစ္ခုတြင္ အခန္းလြတ္မ်ား မည္မွ်႐ွိသည္ကို ႐ွာေဖြသကဲ့သို႕ျဖစ္သည္။
အခ်က္အလက္ဘဏ္ (Database) အယူအဆကို ၁၉၆၀ ခုႏွစ္မ်ားက
စတင္ခဲ့ၾကၿပီး အသံုးျပဳသူအေျမာက္အမ်ား တၿပိဳက္နက္တည္း အခ်က္အလက္မ်ား
ထည့္သြင္းျခင္း၊ ျပန္လည္႐ွာေဖြၾကည့္႐ွဳျခင္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ အခက္အခဲမ်ား
ေျဖ႐ွင္းရန္ ရည္႐ြယ္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႕စတင္လုပ္ေဆာင္ၾကရင္း Database
ကို စနစ္တက် စီမံခန္႕ခြဲထိန္းသိမ္းရန္အတြက္ အသံုးခ်စနစ္တစ္ခုကိုလည္း စတင္
အသံုးျပဳခဲ့ၾကပါသည္။ ၄င္းကို Database Management Systems (DBMS) ဟု
ေခၚေ၀ၚၾကပါသည္။
ထင္႐ွားေသာ Database Management Systems မ်ားမွာ -
IBM မွ DB2
Oracle မွ Oracle DBMS
Microsoft မွ Access ႏွင့္ SQL Server
Open source ျဖစ္ေသာ MySQL
တို႕ျဖစ္ၾကပါသည္။
Wiki
အခ်က္အလက္ဘဏ္ (Database)
*************************
အခ်က္အလက္ဘဏ္ (Database) ဆိုသည္မွာ အခ်က္အလက္မ်ားကို
အုပ္စုဖြဲ႕ စုစည္း၍ ရည္႐ြယ္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ သိမ္းဆည္းထားႏိုင္သည့္အရာျဖစ္သည္။
အခ်က္အလက္မ်ားကို တကယ့္လက္ေတြ႕ႏွင့္ ပတ္သက္ဆက္ႏႊယ္သည့္ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္
ဖြဲ႕စည္းသိမ္းဆည္းထားႏိုင္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဟိုတယ္တစ္ခု႐ွိ အခန္းမ်ားကဲ႕သို႕
တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ပတ္သက္ခ်ိတ္ဆက္ထားၾကပါသည္။ ထိုသို႕သိမ္းဆည္းထားေသာ
အခ်က္အလက္မ်ားကို တြက္ခ်က္႐ွာေဖြအသံုးခ်ရာတြင္ ျပန္၍အသံုးျပဳႏိုင္မည္ျဖစ္ရာ
ဟိုတယ္တစ္ခုတြင္ အခန္းလြတ္မ်ား မည္မွ်႐ွိသည္ကို ႐ွာေဖြသကဲ့သို႕ျဖစ္သည္။
အခ်က္အလက္ဘဏ္ (Database) အယူအဆကို ၁၉၆၀ ခုႏွစ္မ်ားက
စတင္ခဲ့ၾကၿပီး အသံုးျပဳသူအေျမာက္အမ်ား တၿပိဳက္နက္တည္း အခ်က္အလက္မ်ား
ထည့္သြင္းျခင္း၊ ျပန္လည္႐ွာေဖြၾကည့္႐ွဳျခင္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ အခက္အခဲမ်ား
ေျဖ႐ွင္းရန္ ရည္႐ြယ္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႕စတင္လုပ္ေဆာင္ၾကရင္း Database
ကို စနစ္တက် စီမံခန္႕ခြဲထိန္းသိမ္းရန္အတြက္ အသံုးခ်စနစ္တစ္ခုကိုလည္း စတင္
အသံုးျပဳခဲ့ၾကပါသည္။ ၄င္းကို Database Management Systems (DBMS) ဟု
ေခၚေ၀ၚၾကပါသည္။
ထင္႐ွားေသာ Database Management Systems မ်ားမွာ -
IBM မွ DB2
Oracle မွ Oracle DBMS
Microsoft မွ Access ႏွင့္ SQL Server
Open source ျဖစ္ေသာ MySQL
တို႕ျဖစ္ၾကပါသည္။
Wiki
Thursday, September 5, 2013
ပ႐ိုဂရမ္မာဆိုသည္မွာ
ပ႐ိုဂရမ္မာဆိုသည္မွာ...
ပ႐ိုဂရမ္မာ (Programmer) ဆိုသည္မွာ ကြန္ပ်ဴတာေဆာ့ဖ္၀ဲလ္
ေရးသားသူမ်ားကို ေခၚပါသည္။ သူတို႕ဟာ ကြန္ပ်ဴတာ နားလည္ႏိုင္ေသာ
ဘာသာစကားအျဖစ္ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္သည့္ ကြန္ပ်ဴတာ ပ႐ိုဂရမ္မ်ားကို
ကြ်မ္းက်င္စြာအသံုးျပဳ၍ ကုဒ္ဘာသာစကားျဖင့္ ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို
ေရးသားေပးႏိုင္သူမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ ပ႐ိုဂရမ္မာဟူသည့္ အသံုးအႏွဳန္းကို
ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ေရးသားသူ၊ ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္အင္ဂ်င္နီယာ၊ ကြန္ပ်ဴတာသိပၸံပညာ႐ွင္၊
ဟူ၍လည္း ေခၚေ၀ၚႏိုင္ေသးပါတယ္။
မွတ္တမ္းမ်ားအရ Ada Lovelace ဆိုသည့္အမ်ိဳးသမီးဟာ
ပထမဆံုးေသာ ပ႐ိုဂရမ္မာျဖစ္တယ္လို႕ သိရပါတယ္။ သူမဟာ Charles Babbage
၏ ကြန္ပ်ဴတာတီထြင္မွဳတြင္ အသံုးခ်ပ႐ိုဂရမ္ကို ၁၈၄၂ ခုတြင္ ပထမဆံုးေရးသား
ခဲ့ပါတယ္။
ဆက္လက္၍ ကြန္ပ်ဴတာ ပ႐ိုဂရမ္ဘာသာစကားကို လက္ဆင့္ကမ္း
အသံုးခ်ၿပီး နည္းပညာက်ယ္ျပန္႕လာသည္ႏွင့္အမွ် ပ႐ိုဂရမ္မာမ်ားကို တန္ဖိုးထားသည့္
ပညာ႐ွင္မ်ားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလာၾကပါသည္။ ၂၀၀၉ ခုတြင္ ႐ု႐ွားႏိုင္ငံမွ ႏွစ္စဥ္
ပညာ႐ွင္မ်ားအားလပ္ရက္အျဖစ္ ပ႐ိုဂရမ္မာမ်ားရဲ႕ေန႕ ဟူ၍ စက္တင္ဘာလ ၁၃ ရက္ေန႕ကို
သတ္မွတ္ၿပီး ဂုဏ္ျပဳခဲ့ေၾကာင္းသိ႐ွိရပါတယ္။
ပ႐ိုဂရမ္မာ (Programmer) ဆိုသည္မွာ ကြန္ပ်ဴတာေဆာ့ဖ္၀ဲလ္
ေရးသားသူမ်ားကို ေခၚပါသည္။ သူတို႕ဟာ ကြန္ပ်ဴတာ နားလည္ႏိုင္ေသာ
ဘာသာစကားအျဖစ္ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္သည့္ ကြန္ပ်ဴတာ ပ႐ိုဂရမ္မ်ားကို
ကြ်မ္းက်င္စြာအသံုးျပဳ၍ ကုဒ္ဘာသာစကားျဖင့္ ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို
ေရးသားေပးႏိုင္သူမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ ပ႐ိုဂရမ္မာဟူသည့္ အသံုးအႏွဳန္းကို
ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ေရးသားသူ၊ ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္အင္ဂ်င္နီယာ၊ ကြန္ပ်ဴတာသိပၸံပညာ႐ွင္၊
ဟူ၍လည္း ေခၚေ၀ၚႏိုင္ေသးပါတယ္။
မွတ္တမ္းမ်ားအရ Ada Lovelace ဆိုသည့္အမ်ိဳးသမီးဟာ
ပထမဆံုးေသာ ပ႐ိုဂရမ္မာျဖစ္တယ္လို႕ သိရပါတယ္။ သူမဟာ Charles Babbage
၏ ကြန္ပ်ဴတာတီထြင္မွဳတြင္ အသံုးခ်ပ႐ိုဂရမ္ကို ၁၈၄၂ ခုတြင္ ပထမဆံုးေရးသား
ခဲ့ပါတယ္။
ဆက္လက္၍ ကြန္ပ်ဴတာ ပ႐ိုဂရမ္ဘာသာစကားကို လက္ဆင့္ကမ္း
အသံုးခ်ၿပီး နည္းပညာက်ယ္ျပန္႕လာသည္ႏွင့္အမွ် ပ႐ိုဂရမ္မာမ်ားကို တန္ဖိုးထားသည့္
ပညာ႐ွင္မ်ားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလာၾကပါသည္။ ၂၀၀၉ ခုတြင္ ႐ု႐ွားႏိုင္ငံမွ ႏွစ္စဥ္
ပညာ႐ွင္မ်ားအားလပ္ရက္အျဖစ္ ပ႐ိုဂရမ္မာမ်ားရဲ႕ေန႕ ဟူ၍ စက္တင္ဘာလ ၁၃ ရက္ေန႕ကို
သတ္မွတ္ၿပီး ဂုဏ္ျပဳခဲ့ေၾကာင္းသိ႐ွိရပါတယ္။
Subscribe to:
Posts (Atom)