*************************
ေခါင္းထဲကို အမႈိက္ေတြမထည့္နဲ႕
*************************
တစ္ခါတုန္းက အဂၤလန္ႏိုင္ငံမွာ ဆင္းရဲတဲ့လူငယ္
တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ဆင္းရဲေတာ့ ေက်ာင္းမေနႏိုင္ဘူး။
ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕အလုပ္လုုပ္ရတယ္။ သူ႕အလုပ္က
တစ္ဘီးတပ္တြန္းလွည္းေလးနဲ႕ေအာ္ဒါမွာတဲ့ပစၥည္းေတြကို
တစ္အိမ္ခ်င္းလုိက္ပို႕ရတဲ့အလုပ္ျဖစ္တယ္။ တစ္ပတ္ကုန္မွ
(၆)ပဲနိပဲ ရတယ္။ ရတဲ့လခနဲ႕အိမ္ခန္းမငွားႏိုင္ဘူး။
အလုပ္ရံုရဲ႕အထပ္ခိုးမွာေနရတယ္။ ရတဲ့လခကလည္းစားရ
ရံုပဲရပါတယ္။ လက္လႈပ္မွပါးစပ္လႈပ္ရတဲ့ဘဝပါ။
တစ္ေန႕ေတာ့ သူဟာ ေခါင္းလကၡဏာဆရာတစ္ေယာက္နဲ႕
ေတြ႕တယ္။ ေခါင္းလကၡဏာဆိုတာက ေခါင္းရဲ႕ထူးျခားမႈ
ကိုၾကည့္ၿပီးေဟာတဲ့ ဆရာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာဆိုရင္
လကၡဏာဆရာ၊ေဗဒင္ဆရာေတြမ်ိဳးေပါ့။
အဲဒီလူငယ္ေလးက ေခါင္းလကၡဏာကိုေမးၾကည့္ခ်င္တယ္။
"ေစ်းႏႈန္းကိုေမးၾကည့္ေတာ့ ၆-ပဲနိေပးရမယ္" တဲ့။
သူရတဲ့တစ္ပတ္စာေလာက္ဆိုေတာ့ မ်ားတယ္။
သူမတတ္ႏို္င္ဘူး။
ေခါင္းလကၡဏာၾကည့္ၿပီး တစ္ပတ္လံုးေရေသာက္
ဗိုက္ေမွာက္ေနရမယ့္ ကိန္းျဖစ္ေနတယ္။ သူျပန္စဥ္းစားတယ္။
တစ္သက္လံုးဘာလုပ္လို႕ဘာကိုင္ရမွန္းမသိတာက
တစ္ပတ္စာစားစရာမရွိတာထက္ ပိုဆိုးတယ္။
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ေခါင္းလကၡဏာကိုေမးမယ္ဆိုၿပီး ေမးတယ္။
ေခါင္းလကၡဏာဆရာက သူ႕ေခါင္းကို
ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ၿပီးေဟာတယ္။
“ေခါင္းကေတာ့အဖိုးတန္ေခါင္းမ်ိဳးျဖစ္တယ္။
အဂၤလန္ႏိုင္ငံရဲ႕ပညာရွိ မက္ေကာလင္းလို
ေခါင္းမ်ိဳးျဖစ္တယ္။အဲဒီလိုေခါင္းထဲကို
အမႈိက္ေတြမထည့္နဲ႕”
“အမႈိက္ေတြမထည့္နဲ႕ဆိုတာကဘာလဲ”ေပါ့။
သူကျပန္ေမးတယ္။
“ေအး အမိႈက္ေတြျဖစ္တဲ့အေပါစား စာေပေတြကို
မဖတ္နဲ႕၊ အားတဲ့အခ်ိန္မွာ စာၾကည့္တိုက္ကိုသြားပါ၊
မက္ေကာလင္းေရးတဲ့ စာအုပ္လိုမ်ိဳးကို ဖတ္ပါ”
လို႕ေျပာလိုက္တယ္။
ေခါင္းလကၡဏာေျပာတဲ့အတိုင္း စာၾကည့္တိုက္ကိုသြားတယ္။
မက္ေကာလင္းေရးတဲ့စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ငွားတယ္။
ဖတ္ၾကည့္တယ္။ အေတြးအျမင္ေတြပါတဲ့စာအုပ္ျဖစ္ေတာ့
စစခ်င္းဖတ္ေတာ့ နားမလည္ဘူး။ အဲဒီစာအုပ္ကိုျပန္အပ္
ေတာ့ စာၾကည့္တိုက္မွဴးက ေမးတယ္။ “နားလည္သလား”ေပါ့။
နားမလည္ေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ စာၾကည့္တိုက္ မွဴး
ကဖတ္ၿပီး နားလည္ႏိုင္တဲ့သမိုင္းစာအုပ္ေတြကို ေရြးေပးလိုက္တယ္။
အဲဒီစာအုပ္ကိုဖတ္ၾကည့္ေတာ့ အရမ္းစိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတယ္။
ေလာကသစ္တစ္ခုထဲေရာက္သြားသလိုခံစားရတယ္။
ေအာ္...စာအုပ္ေကာင္းေတြဖတ္ရတဲ့အခါ အစားေကာင္းေတြ
စားရတာထက္ အရသာရွိပါလားဆိုတာကိုသိလာ
ခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႕အားလပ္တဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာစာၾကည့္တိုက္ကိုသြားၿပီး
စာဖတ္ျဖစ္လာတယ္။ စာဖတ္ဝါသနာပါလာတယ္။
ေနာက္ အားလပ္ခ်ိန္ကိုရွာၿပီးစာၾကည့္တိုက္ကိုသြားၿပီးစာဖတ္
ျဖစ္လာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဖတ္ရမယ့္စာအုပ္ ကိုလည္း
ရွာတတ္လာတယ္။ ေရြးခ်ယ္တတ္လာတယ္။
သူဟာအသက္(၂၆)ႏွစ္မွာပဲ သူ႕ရဲ႕အလုပ္သမားအဖြဲ႕မွာ
ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာတယ္။ေနာက္ဆံုးမွာသူဟာ အေတာ္ဆံုး
ၿဗိတိသွ်ဘ႑ာေရးဝန္ႀကီး ျဖစ္လာခဲ့တယ္။
သူေျပာတဲ့စကားကေတာ့...
"စာဖတ္ဝါသနာကိုျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ပါ။ စာအုပ္ဟာေလွကားနဲ႕တူတယ္။
စာဖတ္တာဟာ အဲဒီေလွကားေပၚတစ္ဆင့္ခ်င္း တက္သြားတာနဲ႕တူပါတယ္။
ဘဝအဆင့္အတန္းျမင့္ခ်င္ရင္ စာဖတ္ပါ။
စာဖတ္ရင္းနဲ႕စာေကာင္းေတြကိုေရြးခ်ယ္ တတ္လာပါလိမ့္မယ္။
သူသာစာမဖတ္ခဲ့ရင္ ဘ႑ာေရးဝန္ႀကီးမျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
လုပ္ေနက်အလုပ္မွာပဲ အခ်ိန္ကုန္သြားဖို႕ရွိပါတယ္" လို႕ေျပာခဲ့ပါတယ္။
Forward Mail
No comments:
Post a Comment