********************
ဥပေဒသေတြ ေျပာင္းကုန္ၿပီ
[ညီညီႏိုင္]
********************
စက္မွဳေခတ္ရဲ႕ဥပေဒသက ေက်ာင္းသြား၊ ပညာသင္၊ ဘြဲ႕ေကာင္း
ေကာင္းယူ၊ အက်ိဳးအျမတ္ႏွင့္အာမခံခ်က္႐ွိတဲ့ အလုပ္႐ွာ၊ အဲဒီအလုပ္
မွာ တစ္သက္လံုးလုပ္။ ေနာက္အႏွစ္ ၂၀ အၾကာ၊ ဒါမွမဟုတ္ အၿငိမ္း
စားယူတဲ့အခ်ိန္မွာ ကုမၸဏီ သို႕မဟုတ္ အစိုးရက ေနာက္ပိုင္းမွာ
တာ၀န္ယူေစာင့္ေ႐ွာက္ေပးလိမ့္မယ္။
အခု နည္းပညာေခတ္မွာေတာ့ ဥပေဒသက ေျပာင္းသြားပါၿပီ။ ေက်ာင္း
သြား၊ ပညာသင္၊ ဘြဲ႕ေကာင္းေကာင္းယူ၊ အလုပ္တစ္ခု႐ွာ၊ အဲဒီအလုပ္
က မြမ္းမံေလ့က်င့္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ကုမၸဏီအသစ္ထပ္႐ွာ၊ အလုပ္
အသစ္လုပ္၊ မြမ္းမံေလ့က်င့္ ေနာက္ ၆၅ႏွစ္ေက်ာ္တဲ့အထိ အလုပ္
အသစ္လုပ္၊ ေငြပိုေငြလွ်ံေလးေတြစုဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ဆုေတာင္း။ ဒါမွလည္း
၇၀ ပိုင္းမွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေနရမွာ။
စက္မွဳေခတ္က ကိုင္စြဲတဲ့သီအိုရီကေတာ့ အိုင္းစတိန္းရဲ႕ E =MC^2
ျဖစ္ပါတယ္။
နည္းပညာေခတ္မွာကေတာ့ မိုးရ္ရဲ႕ဥပေဒသပါ။ ၁၈ လၾကာတိုင္း
မိမိရဲ႕အယူအဆေတြထဲမွာ နည္းပညာသစ္၊ သတင္းအသစ္ေတြကို
၂ ဆေပါင္းထည့္တဲ့ နည္းပါ။ ေျပာင္းလဲမွဳကို အလ်င္မီေအာင္လိုက္ၿပီး
၁၈ လၾကာတိုင္း ပညာဗဟုသုတေတြကို သေဘာတရားပါ ထပ္ၿပီး
ေလ့လာဆည္းပူးဖို႕ လိုတယ္ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
စက္မွဳေခတ္မွာ အေျပာင္းအလဲကေႏွးပါတယ္။ ေက်ာင္းသင္ပညာႏွင့္
တစ္သက္စာ လံုေလာက္ပါတယ္။
သတင္းႏွင့္နည္းပညာေခတ္မွာ ကိုယ္သိထားတာသမွ်ဟာ အခ်ိန္တို
ေလးအတြင္းမွာ တကယ့္ကို လ်င္ျမန္စြာ ေခတ္ေနာက္က်သြားၿပီး
အေရးႀကီးတယ္လို႕ သင္ၾကားထားတာေတြဟာ ျမန္ျမန္ထက္ထက္ႏွင့္
ေျပာင္းလဲသြားရာက အေရးမႀကီးေတာ့တဲ့ အျဖစ္ႏွင့္ နည္းပညာအသစ္
အတြက္ မွီျငမ္းျပဳစရာအေနႏွင့္သာ က်န္ခဲ့တာမ်ိဳး ႀကံဳရပါလိမ့္မည္။
No comments:
Post a Comment